Archief voor maart 2009

h1

Bedenk de regels al doende.

28 maart 2009

Wie bepaalt er wanneer het zomeruur verzet wordt? In Amerika gebeurt dat zelfs een paar weken vroeger dan hier, dus zo nauw zal dat wel niet steken. Wel, ik ben moe en heb geen zin in een uur minder slaap dit weekend. Dus mag dat alsjeblieft naar volgend weekend verzet worden? Dankjewelalsjeblieft.

Deze week was fijn. Bij vrienden geweest die over hun reisavonturen vertelden van vorig jaar bij een stapel dr. Oetkers pizza’s en flessen cola en passoa en fruitsap en late verjaardagskadootjes. Naar Hamme gereden na het werk om pinten te pakken met een vriendin die in Florida woont maar even is overgekomen. Uitnodigingen krijgen voor recepties van vrienden die gaan trouwen. Uit gaan eten met vrienden waaronder een makker die al een paar jaar in het buitenland werkt en sporadisch terug in Leuven strandt. Zeker zes café’s aflopen in Leuven vooraleer je er eentje vindt waar er nog een tafeltje vrij is. Een afspraak maken bij de kapper. Presentaties voorbereiden en trachten te studeren maar met je gedachten elders zitten. 

De titel staat er omdat die mooi is. En eigenlijk veel wijsheid bevat als ge eventjes nadenkt.

h1

De voorbije week

22 maart 2009

Niet leuk:

* Afspreken met een maat om je eerste ijsje van het jaar te gaan eten, maar de makker die afbelt. Dan maar de pot Ben&jerry’s als troost uit de diepvries halen en voor tv opeten. Zien dat het ijs al zo oud is dat het brokkelig wordt en een vieze slijmlaag in je mond achterlaat. Koppig toch de ganse pot leegeten.
* Zien hoe ganse dagen de zon schijnt, maar binnen zitten omdat je moet werken. Niet kunnen wachten tot je naar buiten kan en mag.
* Niet tevreden zijn met je buik. Maar negerinnetetten zijn zo lekker, zo lekker. 

Leuk:

* de gezamenlijke tv-momenten met de mannelijke huisgenoot. Ik zweer het, het is de eerste keer dat ik deze reeks volg, maar het is verslavend maat, echt waar.
* De eerste BBQ van het jaar waarbij je mensen terugziet die je in 10 jaar niet meer gezien hebt. Heerlijke babbels en veel gelach.
* De heerlijke salades van mama, de zon, de lente, het versgemaaide gras dat ik rook.
* Een lange lange duurloop in de zon. Mijn horloge stond in mijn pols door de zon. Heerlijk. Ik kon niet anders dan kreunen van genot onder de douche achteraf.
* Iraans nieuwjaar. Zeker als je collega’s van Iran hebt en ze trakteren met eten en wijn. ‘Happy New Year!’ roepen op 20 maart. Zo fout, zo leuk. 
* Koppig een halflange broek aandoen omdat het lente is. Zien dat je liefje ook een korte broek aan heeft als hij toekomt. Samen naar ikea gaan en merken dat je de enige twee met blote benen bent. Ijskoud hebben, kippenvel en bevroren kuiten. Maar het is lente en de zon schijnt! En zo’n korte broek geeft toch een zomers gevoel hoor. (’s Avonds toch maar weer een lange aangedaan).

h1

Over Londen, Girl Geeks en glunderen.

15 maart 2009

Met mijn gat in de boter, daar was ik gevallen. Eerst stond ik op de wachtlijst, maar plots mocht ik wel mee. Even twijfel – was ik wel geeky genoeg? – maar dan toch besloten om mee te gaan. En boy, had ik gelijk. Hier heb ik geen spijt van gekregen.

Alles was tip top in orde, van het begin tot het einde. Ik heb me nog nooit zo girly en geeky gevoeld, en het was fantastisch.

Een eurostartrip mèt ontbijt. Tientallen en tientallen winkels met korting. Kadootjes alom (draadloze muis bij bose, gratis manicure, champagne! cocktails! Echte fish & chips met een hoop meiden. Afternoontea in een fantasisch hotel. Ik was er ondersteboven van. Obers met handschoentjes, gebakjes met namen van designers, driehoekige boterhammetjes (excuseer, canapé’s). Ik heb me nog nooit sex and the citier gevoeld dan gisteren. Shoppen, nagels laten lakken, thee drinken. En dat allemaal in Londen. Hoe heerlijk decadent.

Mascotte van de dag: de bananenschil in mijn tas. Ik had één banaan mee, ’s ochtends. At hem halverwege de voormiddag op. En vond toen geen vuilnisbak voor de schil. Bleek dat er _nergens_ in Londen vuilnisbakken waren. ’s Avonds wist iemand me te vertellen dat dat was omwille van mogelijke bomaanslagen.

En oh ja, niet enkel auto’s rijden links in Londen. Ook de roltrap naar boven staat _links_ ipv rechts. ‘t Is maar dat u het weet.

Dankjewel Clo, Eurostar en alle geeks!

(en nu ga ik nog even verder nagenieten en glunderen)

h1

Ze stond daar zo alleen, mijnheer.

11 maart 2009

Een avond vol leuke gadgets, lekker eten, gezellige babbels en mooie mensen (myle, Kleintje, Anamcara, lama, vuur, boskabout, greet, ntone, Kathleen, Kimmi, Joke, Vincent). Niet met iedereen even lang gebabbeld maar het smaakte naar (nog) meer. Een dikke pluim voor Clo. En voor boskabout, de grote stoere jongen bij wie ik me altijd veilig voel (en die bij twee vrouwelijke blogsters bleef slapen – menig man zou jaloers zijn). Opstaan met het zonnetje, zien dat je bloemetjes die je een week geleden gekocht hebt in bloei staan, groen licht op weg naar je werk, weten dat je vanavond niet minder nutteloos zou kunnen zijn. Wat heeft een mens meer nodig om vrolijk te zijn?

  

(Oh ja, we hebben iets/iemand gestolen op de girl geek dinner gisterenavond. Aangezien we zowat als laatsten naar buiten zijn gegaan en zij daar nog helemaal alleen stond te wezen, hebben we besloten haar een plekje te geven in ons bloghuis in Leuven. Indien iemand haar mist, laat het weten. We, dat zijn Kathleen en ik. Medeplichtigen zijn Ntone en boskabout.)

h1

Over alles. En niks.

9 maart 2009

Ik heb het druk. En tegelijk ook niet. Ik doe vanalles. Maar eigenlijk niets. Ik werk, omdat ik een doctoraat wil halen. Ik volg lessen. Omdat ik dingen wil bijleren. Ik volg nog meer lessen. Omdat ik nog meer wil bijleren. Ik loop veel en ver. Omdat ik ver wil kunnen lopen. Ik volg avondschool. Omdat ik dingen wil kunnen. Ik volg muziekles. Omdat ik muziek wil spelen. Ik heb lief. Omdat ik hem graag zie. Alles wat ik doe doe ik omdat ik het wil doen. Klinkt logisch. Maar net daardoor lijkt het allemaal zo irrelevant. Ik doe niets speciaals. Ik niets speciaals voor iemand anders. 

Ik voel me soms zo nutteloos.

Maar ik weet, het uiteindelijke doel van Het Leven, is dat niet gelukkig zijn of daar tenminste naar streven? En dat doe ik, ganse dagen lang. En ik bèn ook gelukkig. Maar zo nutteloos.

Hoe voelt u zich?

h1

Een hele openbaring.

4 maart 2009

“Tomates cerises”, las ik op de verpakking. Hè, dat is grappig,  dat heet tomates cerises in het frans. Eigenlijk wel logischer dan het nederlands, dacht ik.

En toen las ik de verpakking nog eens.

Aha.

Kerstomaten.

Geen kersttomaten.