Ik heb niet veel tijd! Maar toch wil ik tussen de congressen in Düsseldorf en de vakanties in Kreta en het werken door eventjes vertellen over
hoe ik me voornam alle Harry Potter boeken te lezen. Ik had de eerste drie ooit al eens gekregen, de laatste had ik zelf ooit eens gekocht en nummer vier en vijf heb ik voor mijn verjaardag gekregen van mijn broertje en zusje. Tot ik gisteren tot de ontdekking kwam dat er geen zes, maar _zeven_ Harry Potter boeken zijn. En ik vind het niet eens zo raar dat ik dacht dat er maar zes waren want één boek handelt over één jaar Zweinstein en in een middelbaar zijn er toch maar _zes_ jaren verzekers. Na wikipedia geraadpleegd te hebben merkte ik dat deel zes ontbreekt. Wat mij tot het volgend punt brengt dat ik jullie wou vertellen, namelijk over
hoe ik naar de Fnac ging om aldus het zesde Harry Potter boek te kopen. Daar bleken ze alle delen zowel in hard- als softcover te hebben, behalve deel zes. Daar hadden ze enkel de softcover van. Maar aangezien ik van alle andere delen de hardcover heb en ik graag consequent ben besloot ik maar te wachten tot dat boek terug binnen was. Toen ik – ietwat teleurgesteld, toegegeven – richting kassa’s liep kon ik het niet laten. Als fan van de Vlaamse film moest ik hem meenemen, met extra’s en al. Loft. Geen gezeik, dat is een goeie stevige film. Aldus kwam ik thuis met de film Loft ipv het zesde Harry Potter boek. Vervolgens ging ik een beetje in de zetel zitten mokken omdat ik een hoop vrienden had gevraagd of ze mee smoutebollen op de kermis wouden gaan eten maar geen van hen had tijd. Doordat ik morgen op vakantie vertrek zou ik dit jaar zowaar _geen_ smoutebollen gegeten hebben op de kermis, en ja, dat is het einde van de wereld. Maar net doordat niemand van mijn vrienden tijd voor mij had gisterenavond, kan ik u vertellen over
hoe rond een uur of half tien mijn lief plots naast mij stond toen ik nietsvermoedend in de zetel tv zat te kijken. Hij had zo’n kleine 100 km gereden. Sexy als altijd staarde ik hem met openhangende mond en verbaasde blik aan en veel meer dan ‘huh?’ kwam er niet uit. Maar hij nam me vast, gaf me een zoen en toen ik hem vroeg wat hij kwam doen antwoordde hij dat hij smoutebollen met mij kwam eten. ‘Ik kan u toch moeilijk geen smoutebollen laten eten op de kermis!’ En daardoor kan ik u nu samenvatten
hoe ik gisteren Loft gekocht heb, daar blij mee ben; morgen op vakantie vertrek, daar ook enorm blij mee ben;
hoe ik smoutebollen gegeten heb en daar blij mee ben en
hoe ik een nog steeds fantastisch lief heb en – u raadt het al – ook daar daar ongelofelijk blij mee ben.
