h1

Over een doctoraat. Mijn doctoraat.

13 januari 2014

Onderstaande blogpost schreef ik op 14 juli 2013. Toch durfde ik hem niet publiceren. Je weet maar nooit. Nu echter, nu mag en kan ik schrijven wat ik wil. Of nee, het heeft zelfs niets met mogen en kunnen te maken. Nu zàl ik schrijven wat ik wil. Bij deze.

Over één van de dieptepunten van 2013 – en de jaren daarvoor.

Toen ik een aantal jaar geleden besloot voor een doctoraat te gaan, volgde ik mijn hart. Eén van mijn dromen kwam in vervulling. Ik heb er hard voor moeten knokken, voor die doctoraatsplaats, en ik heb mezelf ettelijke malen moeten bewijzen, maar ik heb hem gekregen. Ik herinner me de dag waarop ik naar mama belde ‘Mama! Mama! Ik mag er beginnen! Ja, ik mag er echt beginnen!’ nog als gisteren.

Tuurlijk droomde ik van dat doctoraat. Ik ben altijd al een dromer geweest. Ik droomde van hard werken, veel stress. Van collaboraties en afwisseling. Ik droomde dat ik nachtenlang thuis zat te studeren en te schrijven. Dat ik uren en uren en uren in het labo zat, midden in de nacht naar huis fietste en me daar afgepeigerd op bed gooide. Ik droomde van labomeetings, van kleine en grote congressen. Van mooie presentaties, mensen die geïnteresseerd luisteren en in discussie gaan. Ik droomde van vele artikels waar mijn naam op prijkte. Ik droomde van mooie resultaten en voldoening. Ik droomde van prijzen voor jonge onderzoekers. Ik droomde veel.

Ik weet dat het er zelden of nooit zo aan toe gaat in een doctoraat. Maar toch.

Ik droomde ook van kleinere dingen. Collega’s die vrienden werden. Van laboweekendjes, inside jokes, muziek, lachen op de werkvloer. Samenhorigheidsgevoel. Vrienden voor het leven. Samen werken, samen knokken.

Teleurgesteld.

Collega’s die ruzie maken, die elkaar (èn mij) op de zenuwen werken. Een algemeen heersend  ‘Je m’en foux’-gevoel en ‘ikke ni zenne’ dat net iets te hoog ligt. Nonchalance. Je co-promotor die eens cynisch lacht als je het woord ‘efficiëntie’ in de mond neemt. Slechts als het echt echt echt echt nodig is een presentatie moeten/mogen geven. Ongeïnteresseerdheid, niemand die luistert. Heel af en toe een kritische opmerking en een cynische blik. Collega’s die er een sport van maken zo weinig mogelijk uren in een dag te presteren. Mijn naam die absoluut niets betekent in deze grote wetenschappelijke wereld. Opkijken naar grote onderzoekers, maar ze zien je niet eens staan, laat staan dat ze ooit al van je labo gehoord hebben.

Elke ochtend met lood in de schoenen naar je werk vertrekken, elke avond uitgeput thuis komen. Soms fysiek, meestal mentaal. Elke zondagavond tranen in de ogen omdat daar onvermijdelijk maandagochtend op volgt. Geen zin, geen goesting, geen fut.

Zwaar teleurgesteld.

About these ads

6 reacties

  1. Knap dat je dit publiceert. En proficiat nogmaals met je doctoraat.


  2. mooi en eerlijk. Hopelijk vind je nu op de werkvloer betere verhoudingen…maar ook daar kan je gemakkelijk dezelfde frustraties vinden.


  3. Herkenbaar allemaal, dat iets niet is wat je hoopt dat het is, maar je hebt HEM wel hé (én je doctoraat ;)) *gniffel* Nogmaals een hele dikke proficiat!


  4. Je was niet naiëf, ze bestaan, die werkplekken waar je jezelf helemaal kan ontplooien. Maar soms zijn ze niet daar, waar je ze het meest verwacht. Ik duim dat die van nu in elk geval beter is dan die van toen! Iemand met zo’n doorzettingsvermogen wacht een mooie toekomst!


  5. toch mooi dat je het volgehouden hebt en je doctoraat behaald hebt; Ik hoop dat je nu op een betere plek terecht gekomen bent !


  6. Nevertheless … you did it! Proficiat!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 37 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: