h1

Mijn ventje

4 januari 2008

Nooit vertel ik over hem, over mijn kereltje. Omdat hij enkel mijn kereltje is als wij tweeën samen zijn en de rest van de wereld niet bestaat. Van zodra die rest van de wereld om de hoek komt piepen ben ik hem kwijt. Dan fladdert hij rond, van feestje naar feestje, van meisje naar meisje.

Vroeg of laat eindigt hij telkens weer bij mij, voor mijn voordeur, in de kou, in de nacht, bedelend om een zoen, een knuffel. Maar terwijl hij mij kust kijkt hij schichtig om zich heen. Hoe steviger ik hem vastneem, hoe sneller hij mij ontglipt. En dan vertrekt hij weer.

Telkens wanneer ik denk dat ik hem voorgoed kwijt ben, dat de tijd gekomen is om mijn hoofd op te ruimen en te doen alsof ik hem nooit gekend heb staat hij daar weer. Zot word ik er van. Waanzinnig. En toch. Telkens weer sluit ik hem in mijn armen en aai hem door zijn haren en zoen hem en vertel hem dat hij en ik, dat wij samen horen, dat hij van mij is en ik van hem, dat niemand hem zo lief heeft als ik.

Hij weet het, zegt hij. Hij weet het. Kijkt in mijn ogen, kust me, aait me door mijn haren. Wordt wakker naast me, staat op en vertrekt. Naar de rest van de wereld.

13 reacties

  1. aiaiai… heb 4 jaar (!!!) in diezelfde situatie gezeten (als het tenminste geen beeldspraak is :)) en ik kan je garanderen dat je er op den duur horendol van geraakt.
    Het is nog steeds niet opgelost, maar deze keer hou ik me sterk. Geen contact, zelfs geen contact toelaten. En toch nog elke dag aan hem denken. En hij aan mij. Mijn hoofd zal nooit opgeruimd raken, dat weet ik nu al. Heeeeel jammer voor mijn nieuwe vriend, hij verdient veel beter… maar ik kan er echt niets aan doen, ik werk eraan en hoop dat het ooit over zal gaan :(


  2. Ik begrijp het niet goed.
    Komt hij dan enkel als hij zin in je heeft ?
    venten lopen enkel hun …. achterna.


  3. @sterretje: het is veel moeilijker dan dat.. er speelt veel meer dan seks (ik zou zeggen, check mijn blog ook een keer)Ik heb ook lang een dergelijke situatie gehad. Het maakt je inderdaad gek. Nu is hij (hopelijk voorgoed) uit men hoofd geraakt. Uit men leven niet, want we zijn via via nog steeds vrienden…

    Ik steun je, en laat jezelf denken: het is toch steeds maar weer naar mij dattie terug komt!
    x


  4. Eindelijk, Lime. Eindelijk. Ik ben tegen zelfcensuur, dus nogmaals: eindelijk. Zolang het – check mijn blogarchief – geen obsessie wordt.
    Maar die van mij – ja, sterretje, niet alleen ‘venten’ doen zo’n dingen, en het is echt meer dan drie puntjes achterna lopen – speelde de vrouwelijke hoofdrol in een lange soap. Met Een Happy End. En toen mocht het allemaal écht beginnen.


  5. How, ik kan geloven dat je daar mee bezig blijft. Ik weet niet goed wat ik er op moet zeggen want ik ken natuurlijk de finesses van dit verhaal niet. Eén ding wil ik wel zeggen: opletten dat je niet aan hem blijft “hangen”, en dat je andere goeie kansen misschien laat liggen? Misschien is er wel een reden voor maar waarom mag hij je zo behandelen? Omdat je hem graag ziet en je ergens diep vanbinnen hoopt dat jullie voor altijd bij elkaar zullen komen? Misschien is daar wel een kans toe, dat weet ik niet. Je moet gewoon voor jezelf uitmaken wat je wil en of hij daaraan voldoet, en hoe lang dit nog mag blijven duren.


  6. Weird verhaal. Mijn eerste gedachte was: dumpen. Maar ’t ligt natuurlijk allemaal wat moeilijker dan dat. Je maakt het jezelf alleszins niet makkelijk.


  7. […] dacht ik. ‘Het kan me niet meer schelen dat het niet mag.’ Ik houd van zijn warme armen. Van zijn bruine haren, van zijn bruine ogen. En dus keek ik er […]


  8. misschien moet ge zelfs blij zijn, en zorgt met, zelfs al is het maar soms, voor veel meer geluk dan zonder. En zoeken wij niet allemaal naar zoveel mogelijk geluk?

    Allesinds, zonder situatieadvies en dergelijke.

    Gij kunt heel erg mooi schrijven, echt als in heel erg mooi…


  9. […] laatste iets mee gaat drinken met hen allemaal in de Karrément. Ondertussen een smske krijgen van hem. Of ge op stap zijt in […]


  10. […] van een 23-jarige meid. « Over mijn fiets. Hij ziet mij graag. 20 mei 2008 Hij ziet mij graag. Ik merk het aan kleine dingen. Hoe hij mij vraagt hoe mijn weekend geweest is. Hoe […]


  11. […] hoe ik af en toe mijn ventje nog terug zie – laten we hem voortaan maar gewoon ventje noemen wegens niet meer van mij – maar hoe […]


  12. […] Over potjes en dekseltjes 16 november 2008 Een tijdje geleden schreef ik over hem. Hoe ik van hem hield. Hoe ik er alles aan deed om hem dat te doen inzien. Maar hoe steviger ik hem […]


  13. […] verhaallijnen door, overgegaan is in een houden van en echt geven om elkaar. Dat ik dacht dat hij mij graag zag. En plots is het zeker. Maar wat een gigantisch verkeerde […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: