h1

Over in de maat lopen en koude voeten.

17 januari 2008

En plots begreep ik het. Waarom mijn voeten zo koud hadden telkens ik buiten kwam. Waarom mijn sokken elke avond nat bleken te zijn. Waarom het tochtte in mijn schoenen. Waarom de ‘Oh, mooie schoenen, van waar heb je die?’ van mensen langzaam maar zeker veranderde in “Het zijn solden, zou je niet eens gaan kijken voor nieuwe schoenen?”

Er bleek een gat in te zitten, aan mijn hielen. En niet zomaar een gat. Een GAT. Een gat om U tegen te zeggen. Twee vingers pasten er door.

Overal ben ik gaan kijken voor nieuwe schoenen. In Antwerpen, Leuven, Genk en opnieuw naar Antwerpen. Alwaar ik uiteindelijk het uitverkoren paar gevonden heb. Met hakje en al. Kei-elegant. Bon, het zou elegant zijn moest ik er elegant op gaan. Elegant waggelen bestaat niet.

Maar goed. Hakjes heb ik. En ze klinken! Van ver! Heel Gasthuisberg hoort het als ik door de gangen wandel. Het KMI rapporteert seismologische waarnemingen! Klik-klak-klik-klak-klik-klak. Het klinkt als muziek in de oren.

Ach, ik loop tenminste altijd in mijn eigen maat nu.

2 reacties

  1. Ha, ik vind het geluid van hakkengetak ook zeer aangenaam.


  2. Hééééééé Lime!
    Jij bent het dus toch!
    Je hebt een héle mooie blog hier!
    Ja, hakjes… altijd knap voor een vrouw!
    Ik wens je een fijne zondag!
    Ik voeg je weer toe bij mijn linkjes!
    Lieve groetjes van Fleur



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: