h1

Over vrijgezellen en trouwfeesten.

3 februari 2008

De laatste drie dagen gaat alles in een stroomversnelling. Ik voel me plots blij en energiek. Blijer en energieker dan ooit te voren. Alles kriebelt. Ik voel me in orde, van top tot teen. Ik weet hoe het komt, maar probeer stiekem te doen alsof dat er niets mee te maken heeft. Die dat is echter stof voor een volgende tekst. 

Zoals het een vrijgezel betaamt vrijdagavond tot 6.00 ’s ochtends uit geweest om ’s anderendaags Four weddings and a Funeral-gewijs uit bed te springen, te douchen, nette kleren aan te trekken, haren mooi te leggen en richting Steenokkerzeel te vertrekken alwaar twee zeer goede vrienden van mij besloten dat ze de rest van hun leven samen zouden blijven.

Een paar keer kuchen om mijn stem te doen klinken alsof ik op tijd naar bed gegaan was, een tekst voorlezen in de kerk en heel erg mijn best doen om niet een traantje weg te pinken van ontroering. Het avondfeest was prachtig. De bruid schitterde, de bruidegom was prachtig, maar hen twee samen was nog veel mooier. Eén plus één is af en toe meer dan twee.

De bomma van de bruidegom had de hipste bloes aan ooit. Knalroos met franjes. Ik wou ze instant adopteren als derde grootmoeder. Ze moest het van iemand gehoord hebben, want op het einde van het feest kwam ze naar me toe “Ik heb gehoord dat je dit een mooie bloes vond?” en plots kreeg ik alles te horen over hoe haar zuster al heel haar leven zelf kleren maakte – “Echt waar?” – hoe ze ook deze bloes gemaakt had, speciaal voor de trouw – “Och, nee?” – en hoe ik maar eens met haar moest gaan praten. Vervolgens ging ze gauw even haar zwart-wit geruite jas (die al een stuk minder mooi en cool was, maar ik kreeg het niet over mijn hart het arme mens dat te zeggen) in de vestiaire halen om die te laten zien “Die komt helemaal uit Lier!” – “Echt?” – “Ja en dat is echte haute couture hè.” – “Amai zeg!” – en zo ging het nog wel even door.

’s Nachts met kleine oogjes maar met een zeer prettig gevoel vanbinnen terug naar huis, alwaar ik met een grote glimlach om mijn lippen in een diepe slaap gevallen ben.

En nu is het tijd voor een lang, warm bad.

Advertisements

3 reacties

  1. :)


  2. (Al dan niet zatte) familieleden van vrienden (vooral de oudere generaties) op huwelijksfeesten: plezier gegarandeerd!
    En was het een huwelijk waarbij ze met witte servietten zwaaiden? De laatste tijd ontsnap ik er niet meer aan en ik vroeg mij af of ik de enige ben.


  3. Trouwfeesten zijn gewèldig! Waarom ken ik toch geen mensen die ook trouwen. Ik stel mezelf anders bij deze ook wel kandidaat om als date te fungeren van één of andere vrijgezellerd die geen zin heeft om op z’n eentje naar een trouwfeest te gaan héhé :)



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: