h1

De rollercoaster van het leven.

21 februari 2008

Ik weet het even niet meer. Alles gaat zodanig snel dat eer ik achter mijn laptop zit om alles neer te schrijven ik vergeten ben wat ik deed, hoe ik me voelde en wat ik zag. Het leven is een rollercoaster. Omhoog, omlaag, snel, te snel, voor je’t weet zit je in een looping en ga je overkop. Ondersteboven, omhoog, opzij, door elkaar geschud. Adrenalinestoten. Weer omlaag voor je nog maar de tijd gekregen hebt om te beseffen dat je pijlsnel omhoog aan het gaan was. En plots kom je tot stilstand met een schok, besef je maar half wat je meegemaakt hebt en twijfel je of je het nog eens wilt doen of toch maar liever niet. Weer een dol ritje op de rollercoaster van het leven of toch maar stabiel met beide voeten op de grond blijven staan deze keer?

Ik ben gelukkig, maar van zodra ik me neerzet om het aan jullie mee te delen begin ik te twijfelen of ik wel gelukkig ben. Een soort droevig gelukkig, dat ben ik. Kan dat? Ik weet het zelf niet meer.

“Hoe gaat het?” – “Het gaat.”

Maar eigenlijk weet ik het zelf niet, hoe het met mij gaat. Ik kan niet zeggen dat het niet gaat, want het gaat. Ik huil niet, ik lach. Ik zwijg niet, ik babbel. Maar achter de babbels gaat een grote stilte schuil en achter elke lach schuilt een traan.

Kan iemand me vertellen hoe het met mij is?

10 reacties

  1. Het is, en daar begint alles. Goed komt en gaat, dat is wel zeker.
    En als we beginnen met gelukkig zijn, met zijn, zou het dan niet goed gaan?


  2. Je bent twintiger. Dat doet veel.


  3. Even goed en slecht als bij mij. Ik heb echter franse voorouders denk ik … “Hoe gaat het?” – “Cava.”


  4. Hoe herkenbaar. Over leeftijden heen.


  5. Het is een fase die iedereen wel meermaals doorloopt. Leeftijd speelt in dezen geen enkele rol. Zou het kunnen dat iets je – al dan niet bewust – in die mate bezighoudt waardoor je enthousiasme wordt afgevlakt?


  6. Exact hetzelfde als wat ik voel. Enorm frustrerend als je er over begint na te denken, en denken is dan iets wat ik al (te) veel doe…
    Geduld is een schone deugd, alleen de tijd kan zoiets oplossen, vrees ik.


  7. […] is de leeftijd Ik las net deze populaire post. Ik huil niet, ik lach. Ik zwijg niet, ik babbel. Maar achter de babbels gaat een […]


  8. Ach neen, het heeft helemaal niets met leeftijd te maken. Iedereen heeft ups en downs. ’s Morgens juichen en ’s avonds misschien verdrietig zijn. Of andersom. Als je het niet echt kunt plaatsen, kan het evengoed aan weersverandering liggen…


  9. Zo een beetje “Any time tomorrow i will lie and say i’m fine”-gevoel precies :-)

    Zit er middenin! En het enige je kan doen is proberen er niet over na te denken, en go with the flow.


  10. […] ik al lang niet meer gezien had hoe het met mij was. Iemand die ik vaak zag toen ik berichtjes als deze en deze schreef. Iemand die me goed kende toen alles een rollercoaster leek. Elke keer had ik wel […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: