h1

Mijn neus. Verkracht.

6 april 2008

Mijn neus werd deze week verkracht. Meermaals.

Donderdagavond verliet ik na een lange werkdag het labo. Ik liep door het ziekenhuis, smachtend naar een beetje frisse lucht. Ik keek er naar uit om op mijn fiets naar huis te rijden, de wind in mijn gezicht, de zon op mijn snoet, de lente voelend op mijn wangen.

Ik was gehaast en liep dus wat sneller. Voor mij liep er een werkman, in dezelfde richting. Langzaam maar zeker naderde ik hem. En plots zat ik er midden in. In zijn tothierriekjemij-aura. De koffie die hij tijdens zijn pauzes had gedronken, de tientallen sigaretten die hij die dag gerookt had. Zijn haar dat in klitten aaneen hing met als bindmiddel het opgestapelde vet van enkele dagen. Het zweet dat gedurende de dag zijn poriën uitgeperst werd. Alles kwam samen en vormde één grote wolk. Die wolk van stank nestelde zich in mijn neus. Mijn neus steigerde, ik werd op slag bleek en bleef eventjes staan. Tot hij uit mijn neusveld verdwenen was. Maar het kwaad was al geschied. De stank had zich in mijn neus genesteld en bleef daar zitten.

Ik haaste me naar buiten, smachtend naar wat frisse lucht. Van zodra ik de deuren van het ziekenhuis opengooide – nu ja, in feite gooide ik niets open wegens schuifdeuren – en haalde diep, diep adem. En ademde ik de dikke, vette, vers uitgeblazen sigarettenrook van de vrouw voor mij in. Hip. Hoi.

Snel wandelde ik verder, langs het pad om naar de fietsenrekken te gaan. Ik ademde diep uit – de werkmansgeur en de sigarettenrook uit mijn neus verdrijvend – en terug in. Aaaaaaahhh, frisse lucht. Eindelijk. Tot een zeer aparte, en zeer onaangename geur mijn neus weer binnendreef. Bleken dat de gele bloemen die daar overal gepland zijn STINKEN. Bloemen. Stinken. Dat zou toch niet mogen?! Wie zet er nu ook stinkbloemen neer. Maar nee, heel die area wordt daar overheerst door die stank die van die bloemen afkomt. Kutbloemen*. Ondertussen was niet enkel mijn neus aan het steigeren, maar mijn gemoedstoestand ook. Mijn humeur dreigde pijlsnel naar beneden te gaan.

In de buurt van de fietsenrekken zijn ze aan het werken. Een nieuwe parking wordt er aangelegd. Met de nodige modder tot gevolg. Modder, geen erg, daar lopen we wel om heen, desnoods er door. Zo moeilijk ben ik niet. Maar deze modder stonk naar kak. Naar kak. Vraag me niet hoe het komt, maar die modder. Stonk. Naar. Kak. Kakmodder*.

Tenslotte zat ik op mijn fiets en fietste ik naar huis. De wind deed een wanhopige poging al die stank uit mijn neus te verdrijven en was daar net zo goed als in geslaagd toen ik op het kruispunt aan de ring aan kwam. Waar het al enkele dagen stinkt. Zonder aanleiding. Geen zwetende werkmannen, rokende vrouwen, gele kutbloemen of kakmoder in de buurt. En toch stinken. Je zou er voor minder de moed door verliezen.

Ik stak het kruispunt over, kwam thuis, deed ramen en deuren dicht, haalde alle mogelijke kaarsen en geurkaarsen en home fragrance oils boven en veranderde mijn kot in een mekka van bodyshopoliegeuren (clementine en tobacco flower rulen) tot ik er hoofdpijn van kreeg.

* Sorry voor de vieze woorden.

8 reacties

  1. Hehe, misschien eens de Aspie quiz doen? ^^


  2. eikes.

    ik vind het echt kak voor je.


  3. … nee … ik ga niet de voor de hand liggende opmerking maken :) ik heb het soms ook voor en het hoeft niet altijd te stinken, ook zware parfums of oude-maddammekes-mufheid kan me mateloos irriteren … en bij mij zou de niet-gemaakte-opmerking een beetje misplaatst zijn :)


  4. Ik heb ook zo’n gevoelige neus…
    Alleen hondengeur ben ik volledig gewoon, de rest komt telkens op me af als een klap in m’n gezicht.. Zeker als verpleging die me ’s ochtends uit bed haalt, net een sigaret rookte, of geen tijd had om te douchen (de voorbije week?). ’s Ochtends is m’n neus enorm gevoelig…

    Ik ruik dan soms aan m’n eigen handen.. Meestal ruiken die naar zeep, alcogel, hond, Maarten, etc… Dus dat is leuk :-)


  5. ik heb ook een hekel aan luchtjes. sommigen mogen wel eens met de tuinslang afgespoten worden.


  6. Een mens zou op zo’n momenten wensen dat hij/zij een verkoudheid en de bijhorende verstopte neus heeft.


  7. Leuven stinkt gewoon, werkelijk. Dat vind ik toch wanneer ik elke week de ring op dreig te rijden en de geur van Stella Artois me tegemoet komt.

    Het is de schuld van de fabrieken!!11!!1


  8. Ben je zeker dat je geen rottend neusbeentje hebt? :)



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: