h1

Over Alaska

30 juli 2008

Naast gletsjers wandelen die een diepblauwe kleur uitstralen alsof ze van binnenuit door een gigantische gloeilamp verlicht worden. Bovenaan de gletsjer aankomen en een immense sneeuwvlakte voor je uitgestrekt zien liggen, zo stralend wit dat het pijn doet aan je ogen. Je eigen voetstappen horen kraken in de zachte sneeuw, af en toe onderbroken door een luide PLOF! wanneer een van je reisgenoten -of jijzelf – uitschuift en op zijn achterwerk terecht komt, telkens gevolgd door een luide schaterlach die de bergen afrolt.

Stoer praten over wat je wanneer moet doen bij welke soort beer, maar je met angstoogjes omdraaien en “Terug! Terug!” roepen tegen je groepsleden wanneer je je eerste beer onderweg tegenkomt. Elanden spotten en “moez moez” roepen telkens je er weer eentje tegenkomt.

Sneeuw die onder de zomerzon traag maar zeker al druppelend smelt en zo kleine stroompjes water vormt die uiteindelijk leiden tot woest kolkende donkergrijze ijswaterrivieren. Raften in die rivieren met waterdichte wetsuits en dikke zwemvesten aan. In het water springen en gillen wanneer je het ijskoude water tegen je wangen voelt.

Afzien op twee- en driedaagse wandeltochten, uren en uren wandelen en zweten en zwoegen en afzien, maar alle pijn op slag vergeten wanneer je bovenaan de bergtop aankomt en de meest fantastische landschappen voor je uitgestrekt ziet liggen. Het gevoel hebben dat de wereld aan je voeten ligt. Tenten opzetten op de meest onmogelijke plaatsen, in de sneeuw, op hellingen, op stenen. Eten koken op kleine brandertjes, zittend in het gras en genietend van het uitzicht.

Mountainbiken langs een helderblauw meer. Een helm scheef op je hoofd, de wind suizend om je oren, de handen stevig op het stuur, bijtend op je tanden omdat je je niet wil laten kennen. ’s Avonds dood- en doodmoe en onder de modder terug aankomen op de camping en wegens geen douches je in je ondergoed wassen in het nabijgelegen ijskoude riviertje terwijl je kleine kreetjes slaakt telkens je het ijswater over je heen gooit.

Aangebrande ravioli eten omdat de enige twee jongens die nog thuis wonen besloten dat ze die avond het eten gingen bereiden. Onderaan de pot roeren kwam niet in hen op. Corned beef en chili con carne met véél bonen eten. 24 uur later één voor één scheten laten bij het kampvuur. Je volproppen met zacht sandwichbrood belegd met confituur en chocolade tot het je oren uitkomt.

’s Avonds een verzoeknummer indienen waarmee je ’s ochtends gewekt wilt worden, al lachend gezongen door enkele van de groepsleden. Van de Brabançonne over ‘YMCA’ tot ‘ik ben vandaag zo vrolijk’. Je kruipt voor minder met een glimlach uit je tent.

Pijnlijke voeten, schrammen op benen, bleinen, kleine wondjes en pijnlijke ontstoken knieën worden op slag vergeten wanneer je je kreunend van genot neervlijt in het hete water van warmwaterbronnen. Uren en uren in het warme water zitten, leunend op rotsen met op de achtergrond het surrealistische beeld van hoge bergen bezaaid met groene dennenbomen en besneeuwde toppen. Blijven zitten in het hete water tot je vingers helemaal wit en verrimpeld zijn.

Twee dagen in een kano op het water doorbrengen, al peddelend en het aantal bruggen tellend dat je tegenkomt. “Aan de vierde brug zijn we er!”. We passeerden er negen. Je laten meedrijven op het water, de ene keer lui liggend in de kano, de andere keer verwoed doorpeddelend.

Je zes reisgenoten beter leren kennen. Zes heel verschillende personen met elke een eigen mening en eigen visie. Zes personen die dankzij hun flexibele ingesteldheid open staan voor nieuwe ervaringen, nieuwe contacten, nieuwe discussies. Zes fantastische mensen die je beetje bij beetje beter leert kennen en leert appreciëren.

Thuiskomen en beseffen dat je een prachtige tijd hebt gehad.

17 reacties

  1. dat is helemaal IT!
    klinkt ijselijk prachtig! ;-)
    ’t is tijd voor mij om ook te vertrekken


  2. Wow je bent al terug…tijd vliegt…
    Mooi geschreven!

    paul


  3. Blij dat je in 1 stuk terug bent! Voor hetzelfde geld, opgegeten door een beer, of een Eland, of gekookt in een warmwaterbron!

    Blij dat je het zo goed hebt gehad!


  4. Na “into the wild” te zien, was ik er ook niet gerust meer in, maar joepie terug! en klinkt als een goeie vakantie om je hoofd leeg te maken (en te vullen met andere dinges) Zal ik ooit ook eens doen, maar nu is ’t nog niet nodig. … 2010 … Australië waarschijnlijk.


  5. Het doet me inderdaad denken aan Into The Wild, prachtige film met prachtige natuur. ’t Moet nog geweldiger zijn om dat allemaal in ’t echt van zo dichtbij te zien, te proeven, te voelen,… Geweldige ervaring. Hou dat gevoel vast.


  6. Klinkt ongelooflijk heerlijk!
    Ben ook aan het overwegen om via KrisKras op reis te vertrekken. Maar durf te stap niet goed te zetten (mensen die je nauwelijks kent…) Viel dat goed mee?


  7. Ik ben officieel jaloers. Fijn te lezen dat je het zo leuk had!


  8. Prachtig reisverhaal, ongetwijfeld onvergetelijk voor jou.


  9. Knap geschreven! Eens vragen aan Paul Finch of hij ons geen reis naar daar wil sponseren, want ik ben de hitte hier in België beu.


  10. Amai, dat moet de moeite geweest zijn! Goed geschreven, ik zie zo al de beelden voor me. :-)


  11. Damn, mss moet ik toch nog zo’n reis boeken…


  12. @Patty: niet twijfelen; DOEN! De mensen die met kriskras op reis vertrekken hebben allemaal dezelfde ingesteldheid: avontuurlijk, flexibiliteit en niet bang om de handen uit de mouwen te steken (rondtrekken, zelf koken,…). Je ontmoet iedereen trouwens op voorhand eens. Kriskras is een enorme aanrader!


  13. Ik heb tijdens de (vele) dode tijd op mijn vakantiejob de foto’s op facebook bekeken en ze zijn echt wauw! :) (En hier ook leuk geschreven uiteraard!)


  14. wow ….je doet ons helemaal wegdromen! Klinkt fantastisch (al lijkt het me fysiek wel zwaar voor mensen zonder conditie)


  15. Echt heel erg mooi geschreven.
    Stiekem blijft het toch een van mijn grootste dromen om zo een trektocht te ondernemen. En nu ik jouw verhaal hier zo lees, begint het allemaal al meer te kriebelen! Zo een ervaring draag je voor de rest van je leven met je mee. Blijf er nog maar lang van nagenieten. ;)


  16. Het is me zonet gelukt, op een gletsjer wandelen, zonder op mijn gat te vallen ;-)


  17. […] dagen gehad. Ik nam misschien wel de belangrijkste beslissing in mijn leven. Ik ging op reis. En ondanks de emotionele rollercoaster dat mijn jaar tot dan toe al was geweest en ik eigenlijk op […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: