h1

Over Emmy en Pierre.

4 augustus 2008

Twee jaar woonde ik op het kot waarvan ik nu net mijn eigen buren ben geworden. Naast mijn 7 kotgenootjes woonden er ook 2 oudere mensen op de onderste verdieping, Emmy en Pierre. Jaren en jaren en jarenlang hebben ze daar gewoond. De onderste verdieping voor hen, de bovenste kamers voor de studenten. Voor een vriendenprijsje huurden ze die onderste verdieping, in ruil voor het proper houden van de gemeenschappelijke ruimtes voor studenten.

In de beginjaren gingen de studenten wel eens TV kijken bij hen beneden. En mochten ze één keer in de week komen eten. Maar naarmate Emmy en Pierre ouder werden werd het hen teveel en leefden ze eerder een teruggetrokken bestaan. Het kuisen en in orde houden van de gemeenschappelijke ruimtes werd in stilte en onopgemerkt gedaan.

Emmy was gehecht aan ‘haar’ studenten. Ze was bang zonder hen. Bang voor inbrekers, bang voor brand. Ze voelde zich veel veiliger als er boven haar 8 jonge mensen zaten.

Pierre werd verbitterder met de jaren. En deed stoer. Riep dat hij studenten haatte, als hij weer tientallen kranten of weekbladen vond in het toilet. We wisten allemaal dat hij zich daaraan ergerde, toch lieten we ze liggen. Of als het licht in de garage weer maar eens bleef branden. Of als iemand voor de zoveelste keer zijn fiets in de gang binnen zette. Hij riep. Dat hij nooit meer studenten wou. Dat hij ze vervloekte. Maar hoe groot zijn mond ook was, zo klein was zijn hart. Ook hij was aan ons gehecht. Ook hij kon niet zonder studenten. Ik merkte het aan zijn pretoogjes, de manier waarop hij me riep als ik de trap afkwam en hij me toevallig zag. De manier waarop hij honderduit met me babbelde als ik hem tegenkwam. Ik knikte vriendelijk en lachte als hij lachte, want ik verstond niet veel van zijn oud-Leuvense dialect.

Een paar weken geleden zaten we nog met z’n allen beneden bij hen. Emmy en Pierre waren 50 jaar getrouwd. Ze trakteerden met Stella en Chips. Acht stoelen mooi klaargezet rond hun eettafel zaten ze ongeduldig te wachten op de studenten. De rozen die we hen gaven stonden er na drie weken nog, verdord, maar Emmy kon ze niet wegdoen omdat ze er zo blij mee waren. We luisterden naar Pierres verhalen over zijn legertijd, over hem en Emmy, over hem en het huis.

Een tiental weken geleden viel Pierre en brak zijn been. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht, moest geopereerd worden. Heel moeizaam werd hij wakker na die operatie. Sindsdien verging het hem niet goed. Pijlsnel ging hij achteruit. Moest naar intensieve overgebracht worden. Ik kocht hem zonnebloemen en kaarten maar mocht ze niet persoonlijk afgeven, hij was te zwak, vertelden ze me.

Twaalf dagen geleden is hij overleden.

Advertisements

6 reacties

  1. ai…
    niet zo’n fijn nieuws om te horen na je prachtige reis :s

    Dikke knuffel…

    Marleen


  2. wat een tragisch verhaal…ik kan het me zo voorstellen…ik za took op kot bij twee gepensioneerde, die waren dan wel eigenaar, en ze foeterden ook, maar ze waren ook wel blij met ons…
    gelukkig woon je nu nog steeds dicht bij emmy en kan je ze nog gezelschap houden, dat zal ze nodig hebben en blij mee zijn


  3. oei…hij is idd blijkbaar pijlsnel achteruit gegaan als ik dat lees. :( Hoe gaat het nu met Emmy?


  4. Oei… Ik wist wel dat het slecht ging, maar niet dat het zo slecht ging. Toen ik haar enkele weken geleden aan de telefoon sprak, klonk ze ook al wel erg triest. Ik hoop dat ze het een beetje te boven komt, maar ergens vrees ik er een beetje voor.


  5. Hier word ik even stil van… Veel sterkte!


  6. Ik wist helemaal niet dat Pierre dood is en ik was net nog in de buurt! Misschien dat ik best straks ff langskom om Emmy nen dikke knuffel te komen geven. Wens ze al maar veel sterkte (en vinnie ook).



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: