h1

Duizend kusjes

14 augustus 2008

Ik kan er niet over zwijgen, ik weet het, ik babbel er misschien wel te veel over. Maar weet je, dat mag, zeker die eerste weken en zeker als je zo blij bent. Want gelukkigheid mag gedeeld worden met de wereld. En in mijne kop zit momenteel niet veel meer dan ongeloofwaardigheid en verliefdheid. Alle andere mooie kleine gelukkige momenten bestaan nog, zeker weten, maar het geluk dat ik daardoor voel verbleekt bij het geluk dat hij mij geeft.

En ik geloof het nog steeds niet.

Ik kijk verbaasd achterom en rondom mij maar hij staat er, hij staat er echt. Zelfs wanneer ik mijn handen kiekeboegewijs voor mijn ogen sla en dan terug piep, hij is er nog steeds. Ik pits mijn ogen dicht en denk heel hard van ik moét aan het dromen zijn, maar neen hoor, hij is echt. Echt en heel echt van mij.

Af en toe kan ik het niet laten en bijt ik hard in zijn schouder zodat mijn tanden erin staan. Hij lacht dan en zegt au en vindt het niet fijn maar ik vertel hem dat het sterker is dan mezelf, dat ik hem af en toe pijn moet doen en hem au moet horen zeggen opdat ik zou geloven dat hij echt is.

Soms vertelt hij mij dat hij mij graag ziet en dan zeg ik hem dat ik hem ook graag zie en dan kijk ik diep in zijn ogen. Vier minuten later zeg ik dan opnieuw dat ik hem graag zie omdat ik geen andere woorden vind omdat mijn hoofd vol liefde zit en er geen plaats meer is voor volzinnen en nieuwe woorden.

Ik ben gek op hem en hij is gek op mij en we lachen met elkaar en met onszelf. We spelen gezelschapsspelletjes midden in de nacht, we drinken schuimwijn uit de fles op een bankje in het park. Ik leer hem hoe hij zijn tanden passioneel moet poetsen – je zet je voeten een eindje uit elkaar stevig op de grond, je buigt je benen een beetje, gaat voorover staan en poetst zo hard als je kan – , hij leert mij al boerend heelder zinnen zeggen. Ik geef hem een roze tandenborstel en hij geeft mij duizend kusjes. De roze tandenborstel mag hij houden, de duizend kusjes geef ik terug. Ik leer hem een kaartspelletje en kan er niet tegen als hij de eerste keer tegen mij wint. Hij geeft op wanneer ik de volgende keren blijf winnen. “Wakker worden naast jou is hemels”, zegt hij, en hij krijgt van mij twee punten. We geven elkaar punten telkens we iets meligs zeggen. Hij komt mijn kamer binnen geslopen terwijl ik mijn haar aan het drogen ben en neemt me bij mijn middel vast waardoor ik een gilletje slaak van het schrikken en me vliegensvlug omdraai om daarna al lachend een zoen op zijn mond te plaatsen. En nog een en nog een en nog een. Duizend kusjes, zoveel krijgt hij er. En als ik aan het duizendste ben aangekomen, beginnen we weer van voor af aan.

14 reacties

  1. oh, blij dat er nog iemand is die bijt!! Ik vond mijzelf al vreemd :-)

    Lime is floating!


  2. Lime hoog in de wolken gesignaleerd! :) De liefde druipt er gewoon af in je tekst – zo mooi! Genieten en blijven genieten!


  3. Heel mooi geschreven, en ik ben echt heel blij voor je, maar het zou me niet verbazen moest een deel gefrustreerde vrijgezellen hier niet meer komen lezen :) Maar wees gerust, ik blijf je volgen :)


  4. Als deze oude vrijgezel mag, dan blijft hij lezen :)

    ‘k heb me de voorbije twee maand moeten inhouden om niet elke keer te reageren met “waauw dat is goed geschreven”. Zeker die drie of vier posts voordat je naar Alaska vertrok.


  5. Ik zeg altijd dat ik het niet erg vind om vrijgezel te zijn maar als ik je laatste posts lees dan begin ik daar toch weer aan te twijfelen.

    Het is je uiteraard gegund. Geniet er maar van. :)


  6. Ik heb nog nooit iemand zo mooi zien schrijven over verliefd zijn. Als ik hier begin te lezen, komt er spontaan een grote glimlach op mijn gezicht, zo leuk en mooi is het geschreven. Geniet maar van de liefde!


  7. Het is zo schoon, daar mag je niet over zwijgen!!!


  8. Ik ken er ook zo eentje dat durft te bijten :D Zachtjes dan wel. En wijs dat dat is… En jah, zeker de eerste weken wil je’t gewoon van de daken schreeuwen. Maar nu ik het bedenk. Ik wil het nog steeds van de daken schreeuwen :D


  9. waaaw… de liefde kan zo schoon zijn!


  10. Leest als een trein, voelt als een hele emmer vlinders…


  11. mihihi. Zooo herkenbaar :D
    Zoo coool :D


  12. Zo mooi! Echt pakkend geschreven. Ook de post hieronder, erg mooi. Leuk hé, zo iemand hebben!


  13. heeeeeeeeeel herkenbaar zo’n liefde en mooi … maar jammer genoeg voor mij…
    niet meer van toepassing … gedumpt en toch
    I STILL LOVE HIM


  14. […] weer besef ik wat voor bofkont ik heb. Indien u ons verhaal nog eens wilt lezen: hier, hier, hier, hier en hier vindt u een hoop melige teksten (maar ik kan er echt niets aan doen mijnheer, ik zie […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: