h1

Een weekend.

1 september 2008

Heel voorzichtig buigt hij zich over mij heen en geeft een zachte, zachte zoen op mijn wang die ik zelfs nu nog voel zinderen op mijn huid. Hij stapt zo stil mogelijk uit bed en loopt naar de badkamer. Ik hoor hem zijn tanden poetsen, stiller dan anders. Hij probeert me niet wakker te maken.

Weer het begin van een nieuwe werkweek, het einde van een weekend.

Van Leuven naar Gent alwaar we op een boot zijn uitgenodigd voor een presentatie van een gloednieuw initiatief met bijhorende receptie. Networking was de bedoeling, maar toch eindigen we weer met z’n tweetjes aan tafel, genietend van de mooie zomeravond, de lekkere wijn en de broodjes. Enkele bloggers glimlachen en excuseren zich als ze ons storen omdat ze iets willen vragen. Maar ik kan er niet aan doen, het mooiste op heel de boot zijn nog steeds zijn ogen, de lippen waar ik aan hang zijn nog steeds de zijne.

’s Avonds laat naar de Belgische kust rijden omdat we een piek voor op een toren naar een huisje moeten brengen. Het voelt alsof ik verantwoordelijk ben voor de ster van de kerstboom, de kers op de taart. Eens afgeleverd maken we een lange strandwandeling onder de sterrenhemel.

’s Ochtends vroeg met de fiets in het zomerzonnetje koffiekoeken gaan halen en buiten in het zonnetje opeten, genietend van de warmte van de zon en van zijn warmte. Een glas vers geperst appelsiensap en een tas thee later merken dat het al veel te laat is en in de auto springen om naar huis te gaan.

Daags nadien lekker lang uitslapen, op het gemak naar de Hollandse kust vertrekken om een paar uur te genieten van de zon. Een wandeling naar het water maken die erg lang duurt – het is eb – en veel te laat en te ver in het water merken dat het vol kwalletjes zit. Al pas oppend terug richting strand waden.

’s Avonds een heerlijke BBQ en wederom genieten van de zon, elkaar, het lekkere eten en het leuke gezelschap van je ouders.

Laat op de avond in elkaars armen in slaap doezelen. Een tweetal uren later wakker worden omdat hij zich over je heen buigt met de woorden ‘ik wil je nog even een knuffel geven’ en de zachtste, liefste en langste knuffel en dito zoen krijgen.

Sommige dingen gaan nooit vervelen.

5 reacties

  1. Er staat een post voor u te lezen op mijn blog!


  2. *wil stilaan afhaken* ;)


  3. *zucht*

    ja, ik begin weer helemaal in de liefde te geloven. :)


  4. Ik ga alvast op mijn wolk zitten voor ik hier kom lezen ;o)


  5. […] weer besef ik wat voor bofkont ik heb. Indien u ons verhaal nog eens wilt lezen: hier, hier, hier, hier en hier vindt u een hoop melige teksten (maar ik kan er echt niets aan doen mijnheer, ik zie hem […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: