h1

Ik wil jullie zoveel vertellen.

27 oktober 2008

Ik zou jullie zoveel willen vertellen.

Over hoe ik iets ben gaan drinken met een vriendin die ik al maanden en maanden niet meer had gezien. Hoe ze tranen in haar ogen had toen ze afscheid nam en zei dat we’t nooit meer zo lang mogen rekken voor we elkaar terug zullen zien.

Over hoe Elisabeth aan mijn hand wandelde, en zowaar de volle vier seconden alleen recht bleef staan. Ze wilde vooruit, alleen, zonder hand, maar haar beentjes zeiden nog nee, en met een plof zakte ze terug op de grond. Een prachtmeid, dat is ze. Een prachtmeid.

Over hoe ik af en toe mijn ventje nog terug zie – laten we hem voortaan maar gewoon ventje noemen wegens niet meer van mij – maar hoe diep het nog steeds zit, dat telkens weer gekwetst worden. Ik ben overgelukkig nu, met iemand anders, maar wanneer ik naar hem kijk voel ik het nog steeds, de pijn van vroeger, mijn hart dat meermaals door hem gebroken werd, de angst om door hem verlaten te worden. Raar hoe zo’n gevoelens omgezet worden in je lichaam: vertelt hij me nu dat hij een ander kust, dan gaat mijn hart sneller slaan, nu nog, nog steeds. Ik ben een en al hond van Pavlov als je het mij vraagt.

Over mijn – ondertussen niet meer zo? – nieuwe lief, hoe fantastisch hij is. Dat hij zo vaak 5 euro neertelt, enkel en alleen maar om sneller bij mij te kunnen zijn. En dat voor de enige toltunnel van België. Dat hij zonder mijn medeweten uit zijn auto stapt wanneer hij mij aan het station afgezet heeft, op weg naar een nieuwe werkdag, en mij achterna rent voor nog een allerlaatste zoen. Tot hij bij zichzelf zegt ‘doe niet belachelijk, kruip terug je auto in’, en weer instapt. Ik heb het nooit geweten tot weken nadien.

Over mijn mama, hoe graag ze mijn vriendje heeft. Ze koopt cola voor hem – èchte – omdat ze weet dat hij dat graag drinkt. Hoe ze sloffen voor hem klaar zet als ze weet dat hij komt. Dat ze me al lachend – maar stiekem bedoelt ze het wel serieus – vertelt dat ze hoopt dat hij haar later ‘ma’ zal noemen, “zoals ik oma toch ook ma noem” vermeldt ze er bij.

Over hoe’n deugd het deed, mijn hartsvriendin weer eens in mijn armen te kunnen sluiten. ’s Avonds laat beiden in de zetel onder een donsdeken in slaap vallen. Terug wakker worden en haar over haar wang wrijven. Zien hoe ze er zelf ook van geniet nog eens een avond met jou te spenderen.

Over mijn oma, dat ze gevallen is en haar heup gebroken heeft. Ze is een beetje in de war. Begrijpt niet waarom ze in een rolstoel zit. Als we haar vertellen dat ze geopereerd geweest is lacht ze en zegt ze ‘ik, geopeerd? Maar nee!’. Ze heeft pijn, maar ze weet het zelf niet meer.

Over hoe ik twijfel. Over wat ik wil, nu, vandaag, morgen, later. Over wat ik kan en wat ik wil. Over hoe ik zo hard kan piekeren dat ik er niet van in slaap kan vallen. Het enige dat me op zo’n momenten tot rust kan brengen zijn zijn armen. Zijn armen om me heen en zijn ogen waarin ik kan lezen dat alles, ooit, in orde zal komen.

Over hoe ik te weinig tijd heb. Om te lopen, te sporten, te lezen, te schrijven – sorry! – mijn familie te zien, te luieren, muziek te maken, te leven.

6 reacties

  1. Wel, bij deze zijn we weer up to date!


  2. Dat het nog steeds pijn doet is normaal denk ik. Dat zal hoe langer hoe meer tijd er voorbij gaat, slijten. Cliché maar het is zo. En godzijdank heb je allerlei geweldige mensen rondom je heen om die tijd vlug te laten voorbij gaan!


  3. Volgens mij heb jij het meest romantische lief van de héle wereld! Geniet ervan!


  4. In het algemeen lacht het leven je blijkbaar toe op de moment. Houden zo!


  5. Ben blij dat alles goed gaat!


  6. ge zijt goed bezig mevrouw! klinkt allemaal super!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: