h1

Uw talloor niet uitlikken!

14 april 2009

’t Is 14 april mannekes. 14 april al. De tijd vliegt zoals nooit tevoren, ook al lijkt hij af en toe stil te blijven staan. ’t Is alweer een dikke vier maanden geleden dat we onze goede voornemens maakten. Dit is 2009! En het glipt door mijn vingers, ik voel het nu al.

’t Is Zomer. Of Lente, allemaal hetzelfde. Voeldegulliedatook?! Vrijdag een dag verlof genomen, en donderdagavond al naar de zee vertrekken. Heerlijk fietsen, wandelen, lekker gaan eten (héél lekker gaan eten, in het soort restaurant waarbij mijn mama me op voorhand waarschuwt: uw talloor niet uitlekken! Geen boeren laten! Geen scheten! – ik heb haar raad opgevolgd). Maar de wijn was zo goed en de glazen zo groot dat ik misschien toch net iets te luid lachte. Maar da’s niet erg jong, da’s niet erg. Lachen is gezond.

’s Anderendaags heerlijk uitslapen in de armen van de jongen die je nog steeds het liefste ziet van alle jongens in de hele wijde wereld. Hij is zo goed voor mij, zo goed. Hij geeft me vers geperst appelsiensap en koffie en pistolees en hij lacht me niet (meer) uit als ik daar bruine suiker op doe. Hij doet tandpasta op mijn tandenborstel en samen poetsen we onze tanden terwijl we naar elkaar kijken. We trekken onze schoenen aan en roepen daag! en zijn weer weg, naar de zee en het strand en de zon en de mensen en de zeelucht. We wandelen voorbij Het Hotel – Westende (daar is echt niks te zien zulle) en een kunstwerk waarbij we het jammer vonden dat we geen fototoestel mee hadden en voorbij een hondje met een roze frakje aan en een hoop bejaarden die altijd en overal in de weg lopen en  voorbij een hoop appartementen die te koop waren (van 400.000 tot 800.000 euro – haallooo!) tot aan het casino in Middelkerke waar ik hem even vastnam en hem in een trage wals dwong om dan terug te keren.

’s Avonds barbecueden we op een heuse Oklahoma BBQ, en terwijl zijn broer en diens vriendin de tafel zetten en zijn ouders de sla klaarmaakten stonden wij het vlees te bakken en elkander te knuffelen. Ik haalde een glas rode wijn voor hem en eentje voor mij en we klonken op onszelf. Omdat de patatjes in de pan niet snel genoeg bakten op het vuurtje zetten we de ganse pan maar midden op de vlammen. De pan was pikzwart en onmogelijk nog schoon te krijgen maar de patatjes waren overheerlijk en de mama vond het niet eens erg.

En dan heb ik het nog niet over de paaseieren gehad! Paaseieren jong, paaseieren. Ik kan er weer een jaar tegen. Zwarte, bruine, witte, met bollekes, zonder, chocolade eieren, suikereieren. Bij elke hap brood een nog grotere hap uit het paasei. En de eerste beet, dat is altijd de lekkerste. Chocolade smaakt trouwens altijd beter in de vorm van een ei. Pasen vieren aan zee, thuis in de noorderkempen om vervolgens paasmaandag door te brengen in Limburg, tussen de bloesems, bij je familie. Gaan wandelen tussen de peren- appel- en kersenbomen om daarna thuis bij je tante en nonkel de foto’s te bekijken. Lekker eten, leuk gezelschap, een fantastisch stoere neef en nicht en ’s avonds laat terug naar Leuven.

En nog lachen bij de gedachte aan je nichtje van vijf die na het wandelen zeer aandachtig naar jullie twee kijkt en bloedserieus verkondigt:

“Ik denk dat jullie verliefd zijn.”

Het leven is mooi!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: