h1

Cuba – de verhalen

6 juni 2009

In de lonely planet las ik iets in de trant van “Om een eerste impressie te krijgen van Cuba heb je twee weken nodig. Om het te doorgronden enkele maanden. Om het te begrijpen een heel leven.”

De precieze quote kan ik niet herhalen wegens lonely planet verloren halverwege de reis (zwijg me ervan, pijnlijk moment). Maar, zo waar dat het is.

Cuba is bizar, maar fascinerend. Onvergelijkbaar met eender welk land dat ik ken. Ik heb niet de pretentie om een verslag neer te schrijven over het communistisch regime, de Cubaanse levenswijze of het Cubaanse doen, denken en laten – omdat dit onmogelijk is. Je moet het met je eigen ogen zien om er een (eerste) indruk van te krijgen.

Wat niet wegneemt dat ik hier een aantal foto’s zal plaatsen (nu wou ik indruk maken door hier te beginnen goochelen met lightbox en dergelijke – maar dat lukt me niet wegens een oersimpele wordpress-account) en wat anekdotes zal neerpennen. Beginnende met de volgende.

“Hello! Hello!” roept hij.
We draaien ons om, ietwat geërgerd. Het is één van onze laatste dagen in Cuba en we zijn het moe dat iedereen altijd en overal geld van ons wilt hebben.
Een nette man – witte Tshirt met een zilverkleurige tekening op, hippe zonnebril, hippe broek, hippe teenslippers – staat ons aan te kijken. Hij begint een gesprek maar ik luister maar met een half oor. Tot ik het woord ‘buena vista social club’ hoor vallen en ‘salsa’ en ‘fiesta’. We besteden er echter verder geen aandacht aan en zeggen vriendelijke gedag na een kort praatje geslaan te hebben en vervolgen onze weg. Maar toch, mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Dit was al de derde man die ons aansprak over de buena vista social club. En ik wou heel graag weten waar die mannen nu eigenlijk gespeeld hadden in Havana – maar dat stond niet in de lonely planet vermeld.
Ik vraag mijn lief of we hem geen verdere uitleg gaan vragen – hij vroeg ons tenslotte geen geld en zag er net en hip uit. We keren dus terug naar de man en enthousiast neemt hij ons mee op sleeptouw. Hij had even tijd (alle Cubanen hebben precies altijd alle tijd van de wereld) en neemt ons mee naar een caféetje waar inderdaad een foto van enkele van de buena vista social clubbers hangen. Maar of het daadwerkelijk hun bar was of  ze daar in die bar gewoon déden alsof ze daar gezeten hebben was toch niet echt duidelijk. We praatten over vanalles en nog wat. Over Cuba – wat we gezien hebben – natuurlijk, over België, over baseball (nationale sport in Cuba), voetbal, de Champions League, zijn werk, ons werk. Ongelofelijk hoe je uiteindelijk toch kan converseren met iemand wiens je de taal maar amper begrijpt laat staan spreekt. We trakteerden hem op een mojito sin alcool (het was maar 10.00 s’ochtends en de mojito’s con alcool zaten nog vers in het geheugen). Voor we het wisten waren we een klein uurtje verder. We besloten de stad verder te gaan verkennen. Eens buiten op de stoep voor het caféetje ontspon zich volgend gesprek (in het spaans uiteraard, maar dat krijg ik nèt niet correct neergeschreven):
“Ik verdien zo weinig geld. Ik heb een dochtertje van drie jaar. Ik vraag jullie geen geld om jullie naar hier gebracht te hebben, maar zouden jullie voor mij een pak melk willen kopen voor mijn dochtertje”.

Een beetje verveeld, want de getrakteerde mojito’s kostten ons ook al een hoop geld – zijn barretje was blijkbaar één van de duurdere plekken – vraag ik hem hoeveel zo’n pak melk dan wel mag kosten. 5 CUC blijkt het te zijn, wat relatief veel geld is. We hebben hem er uiteindelijk 2 gegeven. Ik had zin om hem te vragen waarom hij dan wel een mojito – die evenveel kostte als drie maanden melk voor zijn kleine – had aangenomen van ons, maar ik heb wijselijk gezwegen.

Wij zijn geen vreks, verre van, maar als gedurende twee weken iedereen en alles geld vraagt/kost word je het moe. De gebruikte fooien op restaurants, café’s. Iedereen die je de minste informatie geeft, iedereen die je aanspreekt. Boeren die je een stuk mango of ananas geven (ook al hangen ze tien meter verder aan de boom, rijp om te plukken). Wegen die je moet volgen wegens geen alternatief. Enorm vermoeiend.

He maar mensen, dit neemt niet weg dat deze reis prachtig was. De natuur in Cuba is ongelofelijk divers (van bergen en watervallen en groen tot hagelwitte stranden uit de boekskes). De mensen zijn warm, gastvrij en goedlachs. De architectuur is fe-no-me-naal.

DSC02220IMG_2278

5 reacties

  1. De allergische kindjes die dure poedermelk nodig hebben, de klassieke Cubatruuk, zo lijkt het wel. Wij hebben hetzelfde meegemaakt, of misschien nog een beetje erger. We zochten een bank om geld te wisselen, en een man begeleidde ons ernaartoe. We wilden hem een dollar geven, maar hij wilde liever melk voor z’n kindje, die alleen gekocht kon worden in winkels voor toeristen, Cubanen mochten er zogezegd niet binnen. We waren een beetje achterdochtig, maar gingen toch mee naar de winkel. Man doet z’n bestelling en zegt dat wij zullen betalen. Winkelbediende zet melk op toog en man gaat er gauw mee vandoor. Winkelbediende zegt: da’s dan 45 dollar. Woooot!!! Rap achter man aangelopen, melk uit z’n handen getrokken en terug op de toog gezet. :-D De winkelbediende had er ook z’n percentje op denk ik.

    Dus Cubareizigers: laat je niet vangen hè.


  2. haha je niet verkijken op hun hipheid! ;-) ik herinner me dat ik die kerels maaltijd en drank betaalde en dat dat amper iets kostte, amper 1 euro voor een cocktail? en die buena vist social club is idd een lokmiddel ;-)

    waar hebben jullie dan zoals gegeten? in officiële restaurants? of die waar je met de lokale munt moest betalen en niet met CUC?
    ik vond dat in de paradores of hoe heet dat niet te vreten :s, maar ja een mens vergeet al die “kleien ergernissen van tips en bedelen” als je ziet wat en hoe Cuba is ;-)
    heel mooie foto’s!


  3. @jero: Twee keer of zo in paladares (zo heet dat dus ;) )gegeten, maar inderdaad: niet te (vr)eten. Daarna altijd ’s avonds in de casa’s gegeten: véél meer en véél lekkerder!


  4. Die tweede foto komt me heel bekend voor, net alsof ik hem al eerder gezien heb!


  5. @Lucie: de wondere wereld van facebook denk ik ;)



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: