h1

Met een lach en een traan.

15 juni 2009

Dat ik met hem kon, had ik geleerd op onze eerste echte reis samen.

Of ik zonder hem kon, vroeg ik me af.

Het antwoord wist ik van zodra hij me thuis had afgezet. We hadden nog samen lekker gegeten, buiten, in het zonnetje. Onze avonturen vertellend aan mijn ouders en zus. Genietend van witte wijn, de zon op onze snoet en echte lekkere Belgische asperges (wat ons na twee weken bonen met rijst ongelofelijk smaakte).

Het antwoord wist ik van zodra hij de auto in stapte en de oprit afreed.

Ik liep terug naar het terras, alwaar mijn mama met vers gezette koffie stond te wachten. “Jij ook een tasje?”, vroeg ze, direct gevolgd door een “En hoe viel dat nu mee, zo’n eerste keer lange tijd samen zijn, ging dat?” Ik keek haar aan en probeerde de brok in mijn keel weg te slikken. Ik wou “ja hoor”, zeggen, maar het enige wat er uit kwam was een ongelofelijk elegante snort gevolgd door een lange snik. En tranen, veel tranen. En ik wou nog zo stoer doen.

“Oei?”, kijkt ze me vragend aan.

“Hij is vertrokken”, was het enige wat ik wist uit te brengen.

“Oh”, zegt ze vertederd, “hoe lief”, en ze geeft me een knuffel. En snikt zelf eventjes mee bij het zien van zoveel verdriet. Vijf minuten later krijg ik zowaar een knuffel van de zus. En voor de gezelligheid snikt ze ook even mee.

Tien minuten later komt papa erbij zitten. “Wat is hier gaande?” vraagt ie.

Drie paar betraande ogen kijken hem aan.

“Hij is vertrokken”, zeg ik nogmaals. 

En dan schieten we allemaal in de lach.

9 reacties

  1. Aww … Wil je geloven dat ik zelf bijna traantjes in mijn ogen kreeg :)


  2. Ik pink spontaan een traan mee…zo schoon.


  3. Zo lief…
    Bij mij is het ook altijd zo, elk weekend dat Schaap weer naar huis vertrekt. Alleen moet ik de troostende knuffels en meesnikkers zelf voorzien…


  4. Ooh, heel erg mooi!


  5. Ik begrijp dat gevoel! Zo lief!


  6. Ik heb er ook eentje weggepinkt…


  7. Heel herkenbaar… en het wordt er niet beter op.
    Ik keek altijd weken languit naar onze reizen samen en dan wanneer hij de deur dichttrok om terug naar huis te gaan en ik alleen achter bleef bij mama en papa.. tja dan kwamen de tranen als vanzelf…. Ik zei het nog toen we van huwelijksreis kwamen, het allerleukste aan onze reizen nu is dat jij niet meer naar huis moet, je bent nu thuis!


  8. Heel mooi! Ik heb toch ook eens moeten slikken.


  9. Hij dacht tegelijkertijd: oef, ik ben er weer even vanaf.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: