h1

Dat zit diep, ja.

22 juni 2009

Ik weet niet goed hoe ik dat wat ik nu wil zeggen, moet zeggen.

Ik heb dat wel vaker, dat ik iets niet uitgelegd krijg. Maar dit is iets èn heel persoonlijks èn heel gevoelig voor sommige anderen. Ik heb er ooit, een drietal jaar geleden, al eens over geschreven (maar dat vind je hier niet meer terug) en heb er toen enkele pijnlijke reacties op gekregen.

Ik wil u eerst en vooral één ding zeggen: het ligt aan mij. Het merendeel van alles ligt aan mij. Een klein beetje ook niet, maar die koeien zijn ondertussen al zo oud dat ge die toch niet meer uit de sloot krijgt. Het deel dat aan mij ligt vertel ik de volgende keer. Dat van die koeien krijgt u nu.

Ok. Dus.

Dat wat één van de mooiste dagen van mijn leven tot dan toe had moeten zijn, is een ramp geworden. De hele dag heb ik gehuild en met rode en betraande ogen rondgelopen. Ik schaam me er nog om. Maar als ik verdrietig ben, huil ik. Daar kan ikzelf ook niks aan doen. (En eigenlijk is dat ook gemakkelijk voor u: maakt ge mij verdrietig, dan ziet ge dat meteen). Mijn proclamatie. 

Na 4 jaar hard werken (dat mag ik wel zeggen, denk ik zo), was daar de grote dag: Het Diploma. Tot ze daadwerkelijk mijn naam afriepen. En daarna, die woorden. ‘Geslaagd met voldoening’. Met voldoening. Net genoeg.

Neen, ik ben geen strever avant la lettre. Evenmin een nerd. Maar ik, die nog nooit een graad had gehaald, wou er toch zo graag ééntje hebben. Niet in het minst omdat dat een vereiste is om te mogen doctoreren. Dus het laatste jaar werkte ik extra hard. Mijn thesis was dik ok; mijn vakken in orde.

Ik zou er nog mee hebben kunnen leven moest het allemaal eerlijk geweest zijn (voelt u het aankomen), maar dat vond ik niet. Ik begon me vragen te stellen bij de KULeuven. Over hoe inconsequent ze wel niet zijn. Hoe ze appelen en peren vergelijken, wat de studierichtingen en faculteiten onderling betreft.

Of hoe verklaar je anders, dat er richtingen zijn waarbij iederéén buist op zijn thesis (wegens tijdstekort) en bijgevolg de ganse klas tweede zit heeft. In andere richtingen daarentegen studeerde in eerste zit niémand af zonder minstens een onderscheiding behaald te hebben. Hoe bij de ene richting mensen die altijd consequent gestudeerd hebben en nooit tweede zit gehad hebben met voldoening afstuderen; terwijl in andere richtingen studenten wiens studiejaren gekenmerkt waren door zware bisjaren en ontelbare herexamens, plots in hun laatste jaar grote onderscheiding haalden. Ik herinner me nog goed die ene bioloog, die in het laatste jaar het verschil tussen ratten en muizen niet kende. Maar wel mooi grote onderscheiding haalde.

Ik vond dat allemaal niet eerlijk.

En diegenen die mij kennen, weten het: ik kan mijn mond niet houden. Dus ik vertelde het aan één van onze proffen. Wat me dwars zat. Weet u wat hij antwoordde? ‘Ja, je hebt gelijk. Maar ik kan daar toch niks aan veranderen.’

Daar kan ik nu eens niet tegen. Zo’n degelijke instelling als de KULeuven zou toch een uniform systeem van quoteren moeten hebben? De punten en graden die je haalt zouden toch een maatstaf moeten zijn om te zien waar je staat? Niet enkel tussen je eigen medestudenten die dezelfde richting volgden, maar ook tussen richtingen – en ja, zelfs faculteiten – onderling? Dat ze daar eens iets aan veranderen, verdomme.

(het zit diep, zelfs na al die jaren nog)

18 reacties

  1. ik begrijp je frustraties over iets wat je niet helemaal zelf in de hand hebt maar wel de rest van je leven bepaalt


  2. misschien als kleine troost, ik hoop dat het in de toekomst niet meer zo is, want ik werk momenteel aan een universiteitsbreed toetsbeleid voor de K.U.Leuven, en als dat effectief niet meer zo zou zijn, dan is mijn job hier geslaagd :-)


  3. Awel, vie, ik ben nu eens echt blij dat te horen!


  4. Het is normaal dat sommige zaken je diep raken, dat bewijst dat je een gevoelig persoon bent. Geloof me, het betert wel met de jaren!

    (In tegenstelling tot Jeronimo denk ik niet dat ‘onderscheiding’ of ‘voldoening’ de rest van je leven gaat bepalen.)


  5. Begrijp de frustratie, al kan ik je alleen maar aanraden het niet zo serieus te nemen. Er zijn wel meer mogelijkheden om doctoraten te doen zonder graad, gewoon effe buiten leuven kijken. En de hamvraag lijkt me niet het uniforme meten van scores, maar eerder: “wat meten we nu eigenlijk”. Na studies in 4 verschillende landen doorlopen te hebben kan ik enkel constateren dat mijn belgische onderscheiding an sich weinig waard is, in landen waar ze iets meer valable evaluatie systemen hebben. Chin up, na een paar jaar doen die graden er nog maar weinig toe in de jobmarkt.


  6. Ik slaagde met grote onderscheiding. In slavistiek: niet moeilijk, niet gemakkelijk. Met buizers en slagers.

    En het was niet de mooiste dag van mijn leven. Ook niet één van de. Het was een gelegenheid om alcohol te drinken des avonds en om een goed zot te doen. Zoals er elke zomer wel een stuk of tien zijn.

    Zie het als troost: als één van de mooiste dagen van je leven plaatsvindt op de 22ste is dat eigenlijk een beetje triest.

    En ik vond niet gemakkelijker werk en kon mijn dromen ook niet gemakkelijker nastreven, misschien helpt dat ook.


  7. en wat was de aanleiding om het er nog eens over te hebben?

    bij ons in de vriendenbende zitten (inmiddels ex-)studenten van allerhande slag: mensen die er altijd op hun sokken met onderscheidingen en meer doorgingen hoe hard ze ook feestten en mensen die moesten knokken voor elk punt. en alles daartussen. maar ipv van “voldoening” als “net genoeg” te klasseren, bekeken wij het van de andere kant: onderscheiding en meer is te hard gewerkt. dus iedereen vooral content met erdoor zijn. en iedereen vooral meeleven met diegenen die zo hard moesten werken, en vingers kruisen en hopen dat hun werk had opgeleverd!

    wat ik bedoel: je doctoreert nu toch wel? dus je haalt je doelen!! op uw sokken!! dus be proud girl, vastberadenheid, durf en ambitie zijn zoveel meer levensbepalend dan graden…!


  8. Je schrijft niet (meer) zo vaak heel persoonlijk, maar als je het doet vind ik dat je het op een hele mooie manier doet. Maar ik heb toch ergens stukken gemist denk ik, want je doctoreert inmiddels en komt over als iemand die geslaagd is in het leven met fijne ouders, vriendje, vrienden, etc. Misschien ben je daar ambitieus voor moeten zijn, maar dan toch op niet op een irritante manier, integendeel.

    Een beetje vaag wat ik zeg misschien, ik weet niet hoe ik het moet uitleggen.


  9. @vollepetrol: Let wel, er is een groot verschil met wat ik gezegd heb en met ‘er niet hard voor moeten werken en er door zijn met grote onderscheiding, of, er keihard voor knokken en maar voldoening halen’: ik ben het namelijk niet eens met de quotatiewijze zèlf. Hoé de student aan zijn kennis geraakt – hoe gemakkelijk, of moeilijk – dat is iets waarmee we moeten leven – en waarmee ik ook kan leven, niet iedereen is immers hetzelfde.
    Het gaat erover hoe de KUL diezelfde kennis op verschillende manier beoordeelt in verschillend richtingen en faculteiten.

    @iedereen een beetje: Ja hoor, ik doctoreer. Maar ik heb daar ongelofelijk hard voor moeten knokken (wat op zich niet erg is). Ik wou dit relaas gewoon (nogmaals) van mijn hart. Ik kan er niet tegen, tegen het feit dat ik de KUL oneerlijk vind. (Binnen het doctoraatsbeleid ook trouwens, maar laat me daar nu maar even niet op ingaan).


  10. Ik zit met een soortgelijk ongenoegen over mijn unif, hoor. Ik ben nl serieus ge***** door de persoon die onze stages beoordeelt. Ook al heb ik een superstage gedaan en megagoede evaluatie gekregen van de stageplaats zelf, toch ben ik er maar nipt door (10). Wat heel mijn gemiddelde naar beneden trekt, waardoor ik doctoreren wrs ook wel op mijn buik kan schrijven. Het is nooit echt helemaal eerlijk zijn, vrees ik. There’s no such thing as objectivity, daar kunnen we alleen maar naar streven…


  11. Begrijp dat je dit oneerlijk vind, maar zoals Daisy zegt de wereld is redelijk oneerlijk. In je priveleven, op school en vooral op het werk gebeuren er oneerlijke dingen. (Waarom krijgt de collega die altijd te laat is promotie en jij niet?) Eerlijkheid is eerder een illusie volgens mij. Maar je kan zo trots zijn op jezelf Lime! Je hebt al zoveel bereikt en inderdaad zoals andere al zeiden als afstuderen de mooiste dag van je leven is… wel dat is een beetje jammer want dan mis je a hell of good stuff!
    En die graad…. wel ik ben afgestudeerd met grootste onderscheiding en ondertussen werk ik op hetzelfde niveau met mensen zonder onderscheiding… so whats in a name!
    Was maar trots op wat je bereikt hebt met knokken! Je verdient het!


  12. @ iedereen: toch eventjes zeggen, die dag moest niet de mooiste dag van mijn leven zijn, zeker niet. Maar toch één van de mooiste van mijn leven “tot dan toe”. Vier jaar lang werk je uiteindelijk wel voor dat diploma, vier jaar lang zoveel opgeven en zo hard werken om uiteindelijk dat ene papiertje te krijgen. Dus ja, van de dag waarop ik dat zou krijgen had ik toch wel verwacht dat dat een leuke dag zou zijn…


  13. er moet me toch nog iets van het hart; hoe kan je kennis die zeer divers en verschillend is op uniforme wijze meten? een niveau kan men als richtlijn aanhalen, maar kennis meten is en blijft zeer subjectief – zeker als het gaat over zulk een uitgebreid kennisdomein als aan de KUL gegeven wordt.

    tussen richtingen en faculteiten zijn er grote verschillen inzake soort kennis, en cijfers moeten uiteraard een niveau aantonen. ik geloof persoonlijk niet in het verhaaltje van dat ze in bepaalde richtingen met onderscheidingen smijten en in andere niet, of dat studenten met grote uit een bepaalde faculteit vertaald naar een andere faculteit dat niet zouden hebben… mijn ervaring is dat de mensen die grote halen er het verstand voor hebben of er hard voor werken, of allebei, en het er an sich weinig toe doet dat nu in arabistiek of in bio ingenieur is.

    waar wél een verschil ligt is volgens mij bij de student zelf: ik geloof rotsvast dat vele studenten misschien voldoening halen in de ene richting maar als ze in iets hadden gezeten dat hen ‘beter’ lag, ze ongetwijfeld met hetzelfde werk hogere punten zouden kunnen halen (en omgekeerd). wil dat dan zeggen dat iemand die goed is in geschiedenis en daar een grote haalt, maar deze prestatie niet zou kunnen neerzetten op sportkot omdat ie nu eenmaal niet zo sportief/wetenschappelijk is aangelegd daarom eigenlijk die grote niet verdient? neen, daar zijn we het allemaal over eens.

    ik denk dus eigenlijk dat het voor u als biomedisch wetenschapster niet veel zoden aan de dijk brengt om zich te vergelijken met mensen die er al dan niet op hun sokken doorvliegen in andere richtingen (en daarbij zogezegd ‘makkelijker’ graden sprokkelen).

    van belang is dat de studenten biomedische in uw geval op gelijke wijze getoetst en gequoteerd worden en de lat voor iedereen die biomedische doet aan de KUL even hoog of laag ligt.

    dat geeft niet meteen een troost voor het feit dat je naast een graad greep, maar sta me toe het argument (sommige richtingen zijn makkelijker dan andere) niet helemaal juist te vinden.

    en no offence he, ik snap supergoed dat als je hard werkt in de hoop een graad te halen, dit een cold turkey is wanneer je ernaast grijpt..

    volle petrol


  14. @ vollepetrol: Ik begrijp je relaas.
    Ik ga hier geen hele uitleg schrijven, zo’n discussie is te moeilijk te voeren via comments hier – ooit bij een pint misschien :) maar:

    Ik heb geen biomedische wetenschappen gedaan (ik ga hier dus ook niks over zeggen want ik weet maar half hoe die richting ineen zit), wel exacte wetenschappen. En binnen exacte wetenschappen (toen nog scheikunde, biochemie, biologie, geografie, geologie, fysica et cetera et cetera als afstudeerrichtingen) kan je wel degelijk die kennis met elkaar vergelijken. Wiskunde blijft wiskunde, biologie blijft biologie en of je thesis nu over GABAerge neuronen in de visuele cortex van de muis of over mudpots gaat in het noorden van ijsland; ik ben er zeker van dat de juiste mensen (zijnde: binnen het vakgebied) wel kunnen zeggen wat goed is, wat minder goed, en wat uitstekend.

    Probleem bij ons was dus dat de ene minder goed als een 15 bestempelde, de andere vond 14 uitstekend.

    Ik wil hier niet kleinzerig overkomen, echt niet. Ik ben een gelukkige mens, ik ben waar ik wil zijn (of ik werk er toch aan); maar ik vond (en vind trouwens) dit hele quotatiebeleid aan de KUL oneerlijk. En ik wou jullie dat gewoon even meedelen :)

    Ik koester geen wraak tov vrienden die met (veel) graden zijn afgestudeerd, verre van. Zou zelfs niet kunnen zeggen wie wat gehaald heeft.

    Maar vrije meningsuiting mag altijd hè ;)


  15. En oh ja, ik begrijp zeer zeker dat dat niet gemakkelijk is, zo’n breed kennisveld op een uniforme wijze quoteren. Maar (zie vie) blijkbaar wordt eraan gewerkt. En daar ben ik echt blij om.

    (wist je trouwens dat de basisregels om te mogen doctoreren (dan gaat het echt over basic things: hoeveel artikels geschreven, hoeveel congressen gedaan, hoeveel lezingen gegeven en gevolgd,…) ook verschillen tussen de verschillende faculteiten? – same thing here)


  16. ik wou ook helemaal niet insinueren dat je kleinzerig bent want dat denk ik absoluut niet! en jaaaa hoe meer meningen hoe meer goede rationele discussies: hoe beter!

    en sorry dat ik abusievelijk u van biomedisch wetenschapster te zijn verdacht :-)

    en ik snap uw point wel…


  17. Ik snap je helemaal en vind het prachtig om je verhaal te lezen. Tuurlijk dat de proclamatie van je zus je dan treft. Dat zou ik ook hebben.

    Ik vind het moedig van je dat je een prof hierover aansprak ook al was het een koude douche die je kreeg.

    Het gaat over het principe, het respect, iets waar je recht op hebt na al je uren die je erin stak.

    Ik snap je volledig dat het diep zit.


  18. Moedig verhaal van je.
    Hoe heb je jouw faculteit kunnen ‘overtuigen’ om ‘slechts’ met een voldoening te doctoreren?
    Dit was aanvankelijk mijn plan maar nergens gelukt …



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: