h1

Over boter.

16 augustus 2009

Een dik jaar geleden ben ik met mijn gat in de boter gevallen. En ik lig er nog steeds in.

In Cuba zijn mijn lief en ik halverwege onze reis onze lonely planet verloren. Het was noch zijn fout, noch de mijne. We waren allebei zo stom geweest om hem in de bus te laten liggen. Maar hij wist hoe erg ik eigenlijk aan dat boekje gehecht was. Niets zo’n mooie herinnering aan een fijne reis dan een doorleefde, gekreukte, vuile, geëzelsoorde lonely planet. Ik vertel mijn lief meermaals over onze boekenkast later, met een ganse rij lonely planets. Eén voor één beklad, gefluoresceerd, gebruikt. Een lonely planet voor elk land dat we samen ontdekt hebben.

Maar we zijn niet goed begonnen: de reis waar we elkaar hebben leren kennen – Alaska – was met kriskras, en daar hebben we dus beiden geen lonely planet van gekocht. De eerste èchte reis samen met ons tweetjes – Cuba – wel, daar zijn we er dus in geslaagd ons boekje kwijt te spelen.

Hij gaf me een kadootje. Ik pakte het uit en wikkelde het uit het inpakpapier. En nog eens, en nog eens (‘Sorry, ik had te veel inpakpapier. Wat moet je dan eigenlijk doen?’ zei hij). Ik zag de twee boeken liggen en was ongelofelijk ontroerd. Nog meer ontroerd was ik echter toen ik merkte dat hij de twee boeken gans opnieuw had doorgenomen en alles wat we samen hadden gedaan of gezien had aangekruist. In de gids van Alaska had hij er zelfs de data bij geschreven. Drie dagen later pas zag ik dat hij de datum waarop wij voor het eerst, uhm, gezoend hebben had omcirkeld. Toen pinkte ik toch een traantje weg en liet ik hem sms-gewijs weten, ik zie je graag, liefje.

Maar die boter dus, daar ben ik dit weekend nog wat verder in weggezakt.

We zouden samen een bad nemen na een dag lang onderweg zijn, lang werken en vuil worden. Maar ik was moe en onderweg naar huis al in slaap gevallen in de auto. We kwamen ’s avonds laat bij hem thuis aan en ik viel meteen neer in de zetel. Was dat bad al helemaal vergeten. Toen we naar boven liepen liep ik door naar de slaapkamer om mijn handtas weg te zetten om vervolgens mijn tanden te gaan poetsen in de badkamer. Ik deed de deur open. Donker, kaarsjes, een warm bad boordevol warm water en veel schuim.

Geen scheten deze keer, maar een lief die me volledig inzeept en afspoelt, die mijn haren nat maakt, voorzichtig wast en uitspoelt. Die mijn rug masseert als ik voor hem zit. Die me streelt en zoentjes geef. Die me verwent.

Het is hier heerlijk, diep weggezonken in die boter.

5 reacties

  1. mooi geschreven, mooie momenten in een mooie periode van je leven…
    (behalve dan die dt-fout, waar je zelf zo groen van wordt!) ;-)
    x


  2. Heel heel erg mooi geschreven, jij kan er wat van!
    Ik wens jullie nog heel veel geluk samen!!


  3. @ mobe: Oops. :)


  4. Klinkt hemels, die boter!


  5. Jawadde…
    Ne mens zou nog smelten van zo’n berichtjes (en dat ligt niet aan het warme weer)…
    zucht!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: