h1

Dezer dagen.

21 augustus 2009

Leuven zindert. Niet enkel van de warmte, maar ook door het toenemend aantal bewoners. Tweedezitters en misschien een enkele student die al komt acclimatiseren. Ik drink grote pinten op de oude markt en kijk goedkeurend toe. Ik leer dat je in den allée een drieëndertiger moet bestellen in plaats van een pintje want je krijg meer en het kost evenveel (alstublieft! een goeie tip gratis ende veur niks!). Praten, lachen en mensen kijken, het blijft goedkoop amusement.

De horecazaken komen stilaan terug op gang. ‘Jaarlijks verlof’, boeh! Geen frieten kunnen gaan halen in je favoriete frietkot, de pastaman die toe is, favoriete restaurantjes die gesloten zijn. Awoert voor vakantie. Maar langzaam maar zeker lopen de jaarlijkse vakanties op hun eind en zodoende kan ik weer pasta bestellen bij de pastaman om hem vervolgens al picknickend te eten in het stadspark.

Het gras staat te lang in onzen hof. Want wij hebben geen grasmaaier. Nu ja, we hebben er wèl een, maar die is de naam grasmaaier niet waardig. En zodus staat het gras te lang bij ons in de tuin om er rustig aan een tafeltje te kunnen zitten in het zonneke laat staan om er op een dekentje te kunnen gaan liggen, maar hey! We hebben nog altijd de tuin van de buren waar we in kunnen gaan zitten. Dus stuur ik een bericht, ‘niet verschieten, ik zit in jullie tuin.’ en nestel me daar met een boekske.

Ik lig op bed. Uitgestrekt, op mijn buik, mijn armen en benen zo ver mogelijk van elkaar verwijderd zodat ze elkaars warmte niet voelen en doe mezelf denken aan de man van Vitruvius. Ik ben te loom om recht te staan om de tv te verzetten.

Ik BBQ. Met vrienden die ik al lang niet meer gezien heb. De BBQ aansteken blijkt het heikele punt te zijn. Ik vond het hout al verdacht. Besluiten ze om 20.50 om nog naar de Colruyt die om negen sluit te sprinten voor een zak kolen. Het lukte hen, maar er lag geen eten op ons bord voor dat het donker was. Maar de wijn was goed en maakte veel goed.

En vanavond BBQ ik met nog àndere vrienden waarvan ik er sommigen al lang niet meer gezien heb. Soms denk ik, ik bof toch maar. Zoveel vrienden. Die geven nog veel meer warmte af dan alle BBQ’s tesamen. Kzienullegère, denk ik dan. En ik pink een traantje weg.

(Bemerk hoe de warmte ook mij te pakken heeft gekregen).

3 reacties

  1. En in september begint het academiejaar weer.
    Joepie!


  2. ja het wordt weer een plezant jaar. ik acclimatiseerde ook al met een 33er uit den allée afgelopen week. goed dat ge die tip tipt :)


  3. De BBQ aansteken bljkt > blijkt



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: