h1

Over dzjoef.

3 oktober 2009

“Zou gij niet beter gewoon wat meer van dzjoef doen?” vroeg hij, en hij maaide zijn hand over zijn hoofd, alsof hij zijn haar wou kortwieken. “Wat meer van dzjoef doen?” vraag ik. “Ja, gewoon alles een beetje aan je voorbij laten gaan. Trek het u toch niet zo aan”, zegt hij.

Ik word er ellendig van, als de televisie niet blijkt te werken. Ik word er kribbig van, als mijn koffie kouder blijkt te zijn dan ik dacht. Wanneer blijkt dat ze in de fnac alle Harry Potter boeken met harde en zachte kaft hebben, behalve dat ene boek met de harde kaft dat ik zoek, dan denk ik dat er een fnac-complot tegen mij bestaat. Zegt een dame op de bus tegen de dame naast haar dat studenten schorem zijn, voel ik mij persoonlijk aangesproken. Ik word er zelfs zenuwachtig van als het waait.

En daar word je niet gelukkiger van.

En dan ben ik kribbig.  En als hij zegt dat hij dat helemaal niet erg vindt, dat ik kribbig ben, dan word ik nóg kribbiger omdàt ik kribbig ben. En omdat ik stoom aflaat bij die ene persoon van wie ik met zekerheid kan zeggen dat hij mij nooit kribbig zou kunnen maken en ik vind dus dat ik helemaal niet kribbig hoor te zijn bij die persoon. Of zoiets.

Ik herinner mezelf als een vrolijk persoon. Zelfs nu, als ik aan mezelf denk, beeld ik me iemand in met wie je leute hebt. Een vrolijk iemand bij wie je geen zorgen moet hebben, iemand bij wie je kan zijn, zonder al te veel vragen te stellen. Maar misschien stel ik er mezelf wel te veel? Misschien ben ik helemaal niet die vrolijke persoon wie ik denk te zijn. Of erger nog, misschien ben ik helemaal niet wie ik denk te zijn.

Misschien moet ik gewoon wat meer van dzjoef doen.

Advertenties

5 reacties

  1. Soms heel even
    bekruipt mij het gevoel,
    dat mensen niet snappen
    hoe ik me voel.

    Voor de buitenwereld iemand
    die altijd loopt te stralen,
    maar niemand ziet
    dat ik blijk te verdwalen.

    Verdwalen in emoties,
    gevoelens van vreugde en verdriet.
    Die vreugde laat ik zien,
    maar het verdriet niet.

    Dus oordeel niet te snel
    over iemands vreugde of verdriet,
    want soms is de waarheid anders
    dan je aan de buitenkant ziet.

    ——————

    wordt ik > word ik


  2. dat was er anders wel dzjoef op! heel herkenbaar…


  3. rare woorden uit jouw mond. en eens niét tegen mij. kop op eh. en misschien (hoop ik) kan je dat leren, dzjoeven…


  4. Oude mensen die zagen op studenten zijn jaloers op onze vrijheid en onbezonnenheid. Trouwens, op die leeftijd moeten ze toch ergens over praten om interessant te zijn?

    Hoe dan ook, zijn advies was erg gepast:
    Trek het u zo niet aan.


  5. Lieve Lime, ik herken je gevoelens heel goed! Bij mij ging dit zelfs over een heel lange termijn. In het middelbaar was ik een heel vrolijk en uitbundig mens, maar 3 jaren grafische hebben mij half depri gemaakt. Ik liep ook heel vaak ambetant en raakte van heel belachelijke dinges geërgerd. Maar nu die 3 jaar gepasseerd zijn, en ik kleuteronderwijs bijstudeer voel ik mij terug gaan naar die oude ik.

    Dus, probeer een onderliggende reden te zoeken, iets dat je doet maar waar je je eigenlijk niet 100% gelukkig in voelt. En probeer dat te veranderen.

    En weet vooral dat er einde aan komt! :)



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: