h1

De eeuwige twijfelaarster

7 oktober 2009

De eeuwige twijfelaarster.

Hier zit ik weer, met een kop vol twijfels. Zou ik? Zou ik niet?

Niet dat ik op de tenen van brave huismoeders van 35 jaar wil gaan staan; want in sé is dat wat ikzelf ook graag zou willen worden, niet nu, maar binnen – ah ja – 10 jaar. Maar dan is het simpel: ge gaat niet weg en ge laat uw kroost niet achter. Ok voor een avondje, maar niet voor meer dan 2 weken. En zeker niet elk jaar.

Maar nu ben ik 25, en ik heb nog geen huisje. En al helemaal geen kinderen.

Daarom ben ik aan het twijfelen of ik me zou inschrijven om de opleiding tot reisbegeleider bij kriskras te volgen. Nu gaat dat nog allemaal, maar voor hoe lang? Ik haat lange-afstands-plannen, maar als alles loopt volgens het stiekemtochwelbestaande plan, beginnen mijn lief en ik volgend jaar aan de zoektocht naar een eigen huisje. Binnen twee/drie/vier jaar wordt er dan gedacht aan kindjes. En binnen zeven jaar hebben we een kat.

Na een jaar opleiding mag je reizen begeleiden. Maar ga ik er dan nog wel tijd voor hebben? Als huismoeder-van-35-in-wording?

Ik ben een lafaard als het op keuzes maken aankomt.

19 reacties

  1. Ik zit met nét hetzelfde probleem, ook bij kriskras, de lastigaards :-) Alleen is hier de knoop al doorgehakt. Geen reisbegeleider, maar er komt (hopelijk) wel iets (iemand) anders in de plaats.


  2. Maar wij beginnen “nu” aan kinderen, als’t pas binnen een paar jaar zou zijn zou ik het wel doen.


  3. neem je niet éérst een kat en dàn kinderen?!


  4. maar over dat reizen begeleiden, doen


  5. Als je niet direct aan katten en kinderen denkt, wat houdt je dan nog tegen? Binnen zeven jaar heb je al 6 prachtige reizen achter de rug!! Doen gewoon.


  6. ik zie het probleem niet? ;-) gaan daarvoor !!!
    zefls al doe je het maar een jaar of twee, kan som goedkoop de wereld te zien ;-)
    je medereizgers betalen immers voor u :p


  7. Ik zou ook niet twijfelen. Als je die opleiding gevolgd hebt kan je toch elke keer weer beslissen of je vertrekt of niet. Volg je die opleiding niet dan heb je wss altijd spijt en dat is veel moeilijker. Ik ben benieuwd wat je gaat doen ;)


  8. Ik sluit me aan bij de rest, gewoon doen, je ziet wel hoelang je nog op reis kan gaan!


  9. Gewoon gaan met die banaan!


  10. Gewoon doen, want later ga je er misschien spijt van krijgen dat je het niet gedaan hebt!


  11. Doen. En als huisje – tuintje – boompje – kindje – katje zich vroeger aandient dan verwacht, dan heb je toch weer wat ervaringe(en) opgedaan.


  12. Uw schat van een vent zal ook wel eens een aantal weekjes op de kat (of kindjes) kunnen passen. En dan hebt ge ook nog de mama, zus, tante, vriendinnen,… De vraag is alleen: gaat gij ze kunnen achterlaten?


  13. Jezus, herkenbaarheid troef.
    En ik heb al een huisje met mijn lief en een kat.
    Ik zit hier net reisplannen door te spreken en besef me donders goed dat de jaren dat ik 2 maanden achter elkaar vrij heb, bijna voorbij zijn.
    Droefheid.


  14. Nu is dé moment, ga er gewoon voor, en als je het maar één seizoen kan doen, wat geeft dat? Dan heb je het toch maar gedaan!


  15. Het is een moeilijke situatie en het is heel gemakkelijk om gewoon “doen” te zeggen. Ik haal in zo’n situaties altijd een quote van Mark Twain boven:

    ‘In 20 years time, you’ll be more disappointed by the things you haven’t done, than by the things you did. So catch tradewinds in your sails. Throw off the bowlines, sail away from the safe harbor. Explore, Dream, Discover.’

    En gelijk heeft hij, altijd zal je je afvragen had ik het maar gedaan, maar als je kiest om dingen te doen heb je er toch zelden spijt van. Bij je Alaska-reis heb je toch ook snel beslist, en je had daar ook kunnen blijven twijfelen, maar je hebt er toch geen seconde spijt van gehad?

    Wat ik zou doen is mij gewoon inschrijven, zonder er nog veel over na te denken. En als het dan komt dan is het er, maar het kan toch bijna niet tegen vallen: je doet wat je zo graag doet en je wordt ervoor betaald!

    Ikzelf zit ook veel te denken aan volgend jaar een jaar eropuit trekken, maar ik ben bijna zeker van het te doen omdat het sowieso zal meevallen. En ik ga heel veel tegenwind vangen, maar ik heb het precies al beslist, en de kwestie is nu enkel nog hoe of wat. Zeker dat ik het niet doe moest ik beginnen alle voordelen en nadelen opwegen en raad vragen bij iedereen etc..

    Dus: Doén! Schrijf u in en denk er niet meer over, en alles komt goed.


  16. Maakt eigenlijk niet zoveel uit
    ofwel ga je voor zeurende kinderen
    ofwel voor zeurende toeristen
    Neem het van me aan
    dat van je kinderen is veel makkelijker uit te houden


  17. […] « Wit is altijd schoon. Dit moest ik u nog vertellen. 12 februari 2010 Eerst vertelde ik u dat ik twijfelde. Of ik me zou inschrijven. Ik wist niet of het wel iets voor mij […]


  18. […] wist allemaal al hoe ik twijfelde over het al dan niet volgen van de opleiding tot reisbegeleider bij kriskras. Ik wist niet of dat […]


  19. […] dingen gedaan, en ben blij geweest dat ik er gewoon voor gegaan ben, en niet ben blijven steken in mijn eigen twijfels. Ik herinner mij dat ik in 2010 ongelofelijk hard genoten heb van de eerste lentedagen, hoe […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: