h1

Over vorige week.

13 oktober 2009

Ik schrijf brieven. Naar kriskras. Dat ik dat wel zie zitten, zo reisbegeleider worden. Ik heb dus beslist. Nu is het aan hen; 150 brieven verwachten ze, 100 mensen mogen op gesprek, 35 kandidaten houden ze over.

Ik luister naar verhalen. Van haar. Over Ijsland en China en Tibet en Nepal en India. En ik droom weg. Over hoe ik volgend jaar hopelijk zelf op de Himalaya sta.

Ik koop een WII. Niet voor mij. Voor mijn liefje. Dus toch ook een klein beetje voor mij. We spelen tot onze armen ervan pijn doen en mijn ouders wel moeten toegeven dat dat toch plezant is. En geheel anders dan die allereerste nintendo waar wij mee speelden in de jaren 90.

In ruil krijg ik een rugzak. Omdat de mijne op vakantie stuk gegaan is. Ik krijg zelfs een bijpassende toilettas. Omdat mijn oude ook stuk gegaan is.

Ik neem een dagje vrij om te gaan shoppen met de mama. Een koffie op een tijdstip waarop alle anderen werken. Tot rust komen. Boeken kopen, kleren, schoenen. Vitrines lekken. Whoah, zo’n meisje dat ik ben.

Ik ga gratis naar de film. Ik ga veel gratis naar de film. ‘Inglorious bastards’ naar aanleiding van de voorstelling van de nieuwe kinepolis – studentenkaart. Naar een film naar keuze omdat ik bij de eerste 1000 was die een studentenkaart lieten registreren (ik was dan ook als een van de eersten op de hoogte). Naar FAME met de girl geeks. Naar het filmfestival van Gent, omringd door allemaal fortis-mensen. Excuseer. Bee en pee parisbas – fortis mensen. De film was leuk. De receptie, daar vond ik niet veel aan (maar ssshhhtt).

Naar toneel gaan kijken. Closer. Gespeeld door een vriend. Toneel om kiekenvel van te krijgen. Na het toneel snel snel naar huis om op tijd in bed te kruipen en goed te slapen.

Slecht slapen! Dromen dat ik mijn schoenen vergeten ben. Dromen dat ik zodanig laat aankom dat de finish al opgeruimd is. Dromen dat ik de verkeerde kant kies en ‘marathon’ volg in plaats van ‘finish’. En dat allemaal naar aanleiding van

de halve marathon die ik liep op zondag. Geen reden tot paniek bleek achteraf. 2 uur 5 minuten en 30 seconden. En dat ik content ben!

(en deze avond lig ik met mijn voeten omhoog in de zetel en doe ik absoluut niks)

3 reacties

  1. Proficiat met je eerste halve marathon! Prima tijd! Ideaal om de volgende keer onder de twee uur te duiken! :-)


  2. […] Toen schreef ik mij in. Uit 100 kandidaten zouden er 100 op gesprek mogen gaan en 35 zouden weerhouden worden, dacht ik. Achteraf bleek dat er 40 gekozen werden uit 200 kandidaten. Ik zorgde ervoor dat ik de beslissing niet zelf meer moest nemen: Kriskras zou wel bepalen of het iets voor mij zou zijn of niet. Ikzelf vermoedde dat ik wel op gesprek zou mogen gaan (wegens de buitenlandse ‘ervaring’) maar dat ze mij niet zouden weerhouden wegens geen ervaring met het werken van groepen. […]


  3. […] vertelde ik u hoe ik mij inschreef, hoe ik geselecteerd werd en hoe ik de opleiding […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: