h1

Waar het om gaat.

30 oktober 2009

Ik weet hoe hij ruikt. Ik weet hoe hij slaapt, hoe hij wakker wordt. Wat hij graag eet en waarvan hij zegt dat hij het graag eet maar het niet helemaal meent – omdat als ik het voor hem klaarmaak hij mij niet zou willen kwetsen. Ik ben niet meer zenuwachtig als hij elk moment kan aanbellen. Hij verrast me, maar soms weet ik al op voorhand wat hij van plan is. Ik weet wat het antwoord is als ik hem vraag wat hij mooi vindt aan mij.

Hij zegt me dat hij me door en door kent. Dat hij weet wat ik leuk vind, wat niet. Hij kent mijn gevoelige plekjes. Allemaal. Ik ken de zijne. Als we naast elkaar ligggen, en ik streel hem langzaam met één vinger in zijn zij, dan krolt hij helemaal op van de tiekeligheid. Ik weet dat. Hij weet dat ik het graag heb dat hij mijn voeten vastneemt en ze warm wrijft als we in de zetel zitten. Hij heeft dat niet zo heel graag omdat hij dan niet naast mij kan liggen. Dat weet ik.

Er is geen boempatspsssjjjjtt-vuurwerk meer. Maar dat moet niet.

Daar gaat het immers niet om.

Het gaat erom dat hij mij vastneemt, op de momenten dat ik het nodig heb. Zonder dat ik het hem moet vragen. Dat hij in mijn ogen ziet dat niet alles ok is. Dat ik zonder woorden hoor dat hij mij graag ziet. Het gaat erom dat we, zonder het ooit afgesproken te hebben, tijdens de 2 keer 7 minuten snooze-tijd dicht tegen elkaar kruipen, telkens op dezelfde manier. Ik in de kom van zijn schouder. Rechts van hem. Want daar pas ik beter dan links.

Het gaat erom dat hij mijn tandenborstel nat maakt, er een streep tandpasta op legt, en ze weer bevochtigt. Nog voor ik de badkamer binnenkom. Hij geeft me mijn tandenborstel aan en samen poetsen we onze tanden. Het gaat erom dat hij, als ik gehaast ben, mijn boterham smeert. Met bruine suiker, omdat hij weet dat we dat in Antwerpen zo eten. Het gaat erom dat ik het voel, wanneer hij ergens mee zit. Hij moet het me daarom niet gezegd hebben. Ik leg me dan naast hem op bed en neem hem stevig vast.

Het gaat erom dat je soms, toevallig, op net hetzelfde moment,

ik zie je graag

tegen elkaar fluistert.

10 reacties

  1. Een mens zou na het lezen van zoveel moois zelf gelukkig worden :D


  2. Oooooh! Zo schoon! Ik hoop dat ik binnen een jaar hetzelfde kan schrijven.


  3. Ik weet precies wat je bedoelt :)


  4. ik smelt


  5. Ik begin spontaan te glimlachen wanneer ik dit lees :-)
    Zo mooi!


  6. Goddamn Lime, da’s mooi geschreven!


  7. “Ik weet…Wat hij graag eet”
    Nu al
    dat kunnen we na 20 jaar nog steeds niet zeggen;-)


  8. Echt heel mooi geschreven..


  9. […] het probleem is. Ik ben namelijk een beetje emotioneel instabiel soms. Blijkbaar. En dan lees ik dit hier en dan flap ik er ineens zoiets uit.  En dan heb ik daar drie dagen later spijt van. Niet dat ik […]


  10. Wat mooi … ik ben ontroerd…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: