h1

Maar nu zijn we wel een beetje moe.

24 januari 2010

U weet het of u weet het niet, maar ik heb vroeger nog een studentenjob in een restaurant gehad. Nu kan ik nogal goed opschieten met mijn bazen van toen – een getrouwd koppel – en ze zijn ook bevriend met mijn ouders. Ze waren nog nooit hier bij mij in Leuven geweest dus had ik besloten om eens te koken voor hen en voor mijn ouders.

Pas enkele dagen na mijn uitnodiging besefte ik wat ik mij op mijn hals gehaald had. Koken voor mijn ouders en voor voormalige restaurantuitbaters? Ik kreeg er spontaan zweetbuiten van telkens ik er aan dacht. Komt er nog bij dat mijn ouders enkele weken geleden bij mijn zus zijn gaan eten en ze danig onder de indruk waren.

Ik moest dus overduidelijk beter doen.

Mijn lief en ik hielden heelder vergaderingen over hapjes en hoofdgerechten en desserten. We proefden, probeerden en kookten. We lazen en vroegen raad. Uiteindelijk was onze menu samengesteld. Lees en geniet mee:

Amuse-bouche

Salade van rode ui, vijgen en gekookte kalkoenfilet

Mousse van groene asperges met garnalen

Avocado en frisse appel met garnalen

Voorgerecht

St- Jacobsvruchten met een yoghurt-mosterd saus, appel met witlof en druifjes

Hoofdgerecht

Wildragout met geuze, shi-takes en cantherellen op een bedje van rucola, geserveerd met aardappelnootjes

Nagerecht

Iles flottantes

Twee dagen zijn we bezig geweest met alles bijeen te zoeken. Het wild en de St-Jacobsvruchten wouden we zo vers mogelijk hebben dus besloten we dat op de dag zelf te gaan zoeken.

Nergens nog wild te vinden. “Enkel op bestelling, mevrouw.” Lichtelijk in paniek hebben we dan na 4 winkels toch maar besloten om voor wild van, uhm, kalf te gaan. Stoofvlees dus. Maar het was er niet minder lekker om!

Het was allemaal een beetje improviseren en alles deed een beetje studentikoos aan, we hadden maar 4 wijnglazen voor 6 mensen, niet alle bestek was hetzelfde en mama moest de nette borden van thuis zelf meebrengen, maar het was gezellig èn lekker. Mijn lief en ik waren er beiden trots op  dat ons eerste èchte etentje – weliswaar nog steeds niet in ons eigen huisje – samen zo fijn was.

En nu liggen we uitgeteld in de zetel met het laatste restje wijn voor ons.

7 reacties

  1. Ik ben wel geïnteresseerd in het recept van de avocado en de sint-jacobsvruchten.


  2. Het water loopt me in de mond… voor een eerste etentje kan dat echt wel tellen. En het recept van de sint-jabosbsvruchten zou ik ook wel graag hebben!


  3. Ik denk dat het tijd is voor een versie van ‘komen eten’ met neefjes en nichtje ;-) Menu zag er lekker uit.


  4. Nice! Zo wil ik ook wel eens uitgenodigd worden om te komen eten :)


  5. bedankt.
    bij deze is de lat voor ons volgend etentje nòg hoger.

    (grmbl)


  6. Dat valt goed mee he voor een eerste etentje.
    Klonk lekker en fijn dat het zo goed is meegevallen!


  7. Als er ooit van zin leven nog eens zo’n bloggersbijeenkomst op de planning staat, weten we al waar we moeten zijn voor de catering… ;-)
    Goei weekend!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: