h1

Over patroonheiligen, interferon gamma en rundstartaar

6 februari 2010

Dinsdag had ik een dagje verlof. Lang leve de patroonheilige van de KULeuven!

Laten we eens zot doen, dacht ik, en ik besloot een rondje te gaan lopen daar waar ik nog nooit gelopen heb. Op een 7 km van huis besloot ik terug te keren. Het spoor terug opzoeken en dat terug volgen tot ik de weg weer herkende, was mijn strakke plan. Op een 10 km had ik het spoor nog steeds niet gevonden. Op 11 km begon er een licht paniek gevoel zich meester over mij te maken. Op zo’n momenten ben ik blij dat ik mij enkele maanden geleden een garmin gps heb aangeschaft. Uiteindelijk stond ik op 14 km ijskoud en doorweekt terug aan mijn voordeur, al een geluk.

Ik ging schaatsen met vrienden en voelde mij weer een 14 jarige die op schooluitstap was. Daarna sloten zich nog meer vrienden bij ons aan om samen omtermeeste ribbekes te gaan eten. Ik won niet, maar ze smaakten wel.

Woensdag werkte ik zo lang dat de deuren van het labo op slot bleken te zijn toen ik door wou gaan en ik was mijn toegangskaart vergeten. Maar gelukkig vind je in een labo àltijd mensen en vond ik snel iemand die mij kon bevrijden. Ik had zo hard nagedacht dat ’s avonds de interferon gamma’s, interleukines en ror gamma t’s nog door mijn hoofd spookten. Mijn lief en ik kwamen tesamen thuis aan en we kusten elkaar doodmoe gedag. ‘Zullen we beginnen koken?’, vroeg hij met een twijfelende blik in zijn ogen. ‘Ja?’, twijfelde ik terug. Waarop mijn lief zijn portefeuille nam, er in keek, mijn hand vastnam en me mee uit eten nam.

En zo belandden we in een heerlijk piepklein pastarestaurantje waar we nog nooit eerder geweest waren. We zaten er alleen en het was er rustig en warm en vol kaarslicht. We dronken meer wijn dan we van plan waren maar het kwam onze nachtrust alleen maar ten goede.

Over eten gesproken, gisteren heb ik rundstartaar gegeten in het restaurant waar ze de beste rundstartaar van Vlaanderen en Brussel serveren volgens Knack. Het was lekker.

Maar toch, soms maak ik me zorgen over dingen waar ik me geen zorgen over hoor te maken. Maar alles komt in orde! Vanaf nu word ik alleen nog maar gelukkiger!

3 reacties

  1. Het klinkt in ieder geval allemaal heel erg leuk! En ge hebt geluk met uwe vriend, de mijne heeft zo geen ‘kom-we-gaan-uit-eten’ ingevingen ze!


  2. en waar is da piepklein leuk pastarestaurantje? Of is het een ontdekking die je liever niet teveel deelt?


  3. @ Goofball: oh jawel hoor, ’t is niet zo onbekend bij de pastaliefhebbers trouwens: Il Pastaio in de Parijsstraat in Leuven.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: