h1

100 km

19 augustus 2010

“Een lief moet al je dromen steunen, hoe onbereikbaar of vergezocht ze ook zijn.”

Onder dat motto – dat ik overigens zelf ter plekke verzonnen heb – troonde ik mijn lief mee naar de start van de 41ste dodentocht. ‘ ’t Is maar wandelen’, zei ik. ‘ ’t Is maar wandelen’, zei mijn lief, hetzij iets minder overtuigd. Edoch, vol goede moed startten we de 100 km lange wandeltocht.

100 km en 21 uur, 45 minuten later strompelden we over de finish. Tesamen met mijn broer en een vriend van hem. Mankend en krom, maar wel met onze handen in de lucht gestoken. Zelfs eventjes een brok in onze keel toen we onze ananas, diploma en medaille in ontvangst namen.

Maar.

Niet doen mensen, niet doen. ’t Is verschrikkelijk. Mij kostte het de volle 5 dagen om te genezen. U leest het, van de dodentocht moet je niet bekomen, van de dodentocht moet je genezen. Mijn lief kan nog steeds niet fatsoenlijk gaan. U zou hem eens moeten zien zitten op zijn werk, kostuum aan en sandelen met dikke sokken eronder omdat hij niets anders aan zijn voeten verdraagt. Vandaag is het de eerste dag dat ikzelf terug dichte schoenen kon aandoen. De vorige dagen verdroeg ik alleen mijn zachte teva-teenslippers. De mensen keken nogal, daar aan de bushalte, in de regen.

En toch ben ik trots om te kunnen zeggen dat nummerke 90 in’t vet gezet mag worden.

(Een ananas kan u overigens ook zomaar in de GB kopen. U hoeft daar echt geen 100 km voor te stappen.)

9 reacties

  1. wow ongelooflijk, heb je die helemaal uitgelopen!? Awel, da vind ik ongelooflijk straf. Heb je daar veel voor moeten trainen? Anders kan je dat toch helemaal niet doen?

    Proficiat aan je stramme spieren en kapotgelopen voeten. Straf straf. Laat de ananas je smaken


  2. Oh ik zou dat graag ook eens doen. En ik lust zelfs geen ananas.

    Genees maar goed hè daar :-)


  3. Bravo :-)

    En je spreekwoord… ’t is even slikken maar ’t is eigenlijk waar… ’t doet hier ff pijn :-s


  4. Awel, die dodentocht, da’s nu iets waarvan ik altijd heb gezegd dat je een beetje gek moet zijn om daaraan deel te nemen. Gelukkig heb ik totaal geen ambities in die zin. ;-)


  5. proficiat zeg! Echt een knappe prestatie!

    kameraad van mij heeft em dit jaar voor de tweede keer uitgelopen. IK zou het graag eens doen, maar ik ken mezelf, het zal er niet van komen.


  6. LOL


  7. Godzijdank heb ik die ambitie niet.
    Ah, en ik lust ook geen ananas!


  8. Wacht maar tot volgend jaar ;-) dan krijg je toch zin om weer mee te doen en huppel je hem gewoon uit!

    Voorlopig zie ik het nog zitten om het volgend jaar te proberen met een paar vriendinnen. Maar, ik ben er zo goed als zeker van dat ik het geen 100 km zal volhouden.


  9. […] in Marrakech geweest, Italië, Göteborg en Nepal. Ik heb twee teennagels verloren. De eerste door dit zotte idee en de tweede omdat ge nooit wandelschoenen moogt kopen die een halve maat te klein zijn. Ik heb nr […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: