h1

De dag dat ik een Delvaux kocht.

7 september 2010

‘Ja. Rechtdoor, en dan de eerste naar rechts. Dan nog eens naar rechts. Zie je nu een etalage aan de rechterkant met sjakosjen in? Ja? Ja, links in die etalage lag ze.’, wordt er door de telefoon tegen mijn lief gezegd. ‘Euhm’, zeg ik. ‘Lieffie, weet jij wel waar wij staan? Dat kan hier niet zijn.’ ‘Ja, blijkbaar toch wel’, zegt ie, en hij geeft de telefoon door aan mij.

”t Is zo eerder een zak, met een lang lint aan dat je op verschillende manieren kan knopen. Zie je die liggen?’, vraagt de telefoon aan mij. ‘Euhm nee, die ligt blijkbaar niet meer in de etalage.’ ‘Wil je het dan even binnen gaan vragen? Ik zou haar echt graag zo’n sjakosj geven voor haar verjaardag.’ zegt hij. ‘Euhm. Ok’, en ik leg de telefoon neer.

Ik heb een versleten grijze broek aan die ooit zwart geweest is en een blauw T-shirt met een gat in (maar gelukkig zie je dat enkel als ik mijn rechterarm omhoog doe). Ik stap Delvaux binnen. Niet veel later komt er een verkoopster op mij af. ‘Kan ik u helpen?’ vraagt ze, met één wenkbrauw omhoog getrokken en haar ogen die van mijn schoenen via mijn broek en mijn T-shirt (ik moet ten allen tijde mijn armen omlaag houden schiet er door mijn hoofd) uiteindelijk mijn gezicht bereiken. Het zou me niet verbaasd hebben moest ze me vriendelijk verzocht hebben de winkel te verlaten.

‘Ik zoek een sjakosj’, zeg ik, terwijl ik om me heen kijk. ‘Mjah.’ zegt ze, deze keer beide wenkbrauwen omhoog trekkend. Begrijpelijk, ze verkopen zo goed als niets anders dan sjakosjen.

Ik beschrijf hem, maar ze weet niet welke ik bedoel. Ik zeg dat hij daar en daar in de etalage lag en in dat en dat boekje stond. ‘Aha, u zal de huppeldepup bedoelen’, zegt ze (huppeldepup was dan weliswaar één of andere chique naam die ik me totaal niet meer kan herinneren). Ze loopt naar een hoek van de winkel en wijst er me een aan. ‘Aha! Dat zal hem zijn!’, zeg ik, want ik herken de beschrijving en weet een beetje wat de smaak is van de vrouw voor wie hij bestemd is.

‘Deze bestaat in drie kleuren’, zegt ze, terwijl de telefoon weer gaat.

‘Ja, we hebben hem gevonden’, zeg ik in de telefoon, ‘hij bestaat in drie kleuren.’ Ik kijk naar de sjakosjen. ‘Zwart, groen en lichtbruin met een soort knoppekes op’, zeg ik. De verkoopster die nog steeds voor mij staat slaat groen uit. Haar wenkbrauw vliegt weer de hoogte in. ”t Is wel autruche hè’, zegt ze. ‘Welke kleuren?’ hoor ik in de telefoon. ‘Zwart, groen en lichtbruin met bollekes op’, zeg ik. ‘Autruche!’ roept de verkoopster. ‘Ja, autruche dus blijkbaar’, zeg ik in de telefoon. ‘Ootrusj? Wasda?’ ‘Ja die lichtbruine met bollekes dus’, zeg ik. ‘Struisvogel’, zegt de verkoopster vermoeid.

‘Aha, struisvogel dus’, zeg ik. ‘En hoe ziet dat er dan uit?’, vraagt hij in de telefoon. ‘Ja, dat is die lichtbruine met bollekes op hè, maar ge moogt dat niet zeggen’, zeg ik. De verkoopster valt bijna flauw. ‘Welke zal ik nemen? Ik vind de zwarte wel mooi’, zeg ik, ‘ik zal de prijzen even vragen.’

De verkoopster geeft een uitleg over hoe ze blijkbaar bij Delvaux de struisvogels met de hand plukken en dat daarom de autruche sjakosjen – die lichtbruine met die kleine bollekes op dus – een stukje duurder zijn dan de rest. Zo’n 4 maanden werken duurder.

‘Ik neem de zwarte’, zeg ik.

De verkoopster is zichtbaar opgelucht dat de verkoop afgerond is en overhandigt me enkele minuten later een mooie elegant ingepakte doos in een grote zak met in kleine letters ‘Delvaux’ op. ‘De lichtbruine was toch ook wel mooi hè’, zeg ik haar, en draai me om terwijl ze bijna van haar sus gaat.

13 reacties

  1. ZALIG!
    Tegen een schoenverkoopster, als ze terugkomt met een paar schoenen: “amaai, die zijn wel HEEL lelijk” geeft ook bijna flauwval scenes


  2. Geweldig verhaal. heb hier echt mijn lach moeten inhouden… Zo levendig verteld. Ik zie die verkoopster inderdaad bijna van haar sus vallen ;-)


  3. gnignigni

    Geniaal :-)

    Ik voel me soms ook zo, als ik op stap ben met mama…


  4. haha pestkop

    ’t zijn toch wel schoon sjakossen vind ik, die Delvaux :p


  5. Zalig ik hang vaak de Hollander uit door in zo’n geval te zeggen: zó DUUR, voor zo’n klein handtasje!
    De snelste manier om je het imago van je land nog eens op te poetsen in negatieve zin.


  6. Haha, zalig :D


  7. Hilarisch :)


  8. :) Alsof een struisvogel huppeldepup beter verkoopt dan een lichtbruine huppeldepup met bollekes :)


  9. Hilarisch! Kwou da’k er bij was!


  10. SCHITTEREND LIMEKE!


  11. Nog van dat, Lime. Nog van dat.


  12. Ik ben nog aan het bekomen! :-)
    Heb iets soortgelijks gehad in een winkel van Dries Van Noten.


  13. […] aan terugdenk laat staan over schrijf. Ik heb best wel veel gehuild in 2010, maar ik heb ook erg veel gelachen. Ik heb nieuwe dingen gedaan, en ben blij geweest dat ik er gewoon voor gegaan ben, en […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: