h1

300 km/h

4 oktober 2010

Terwijl mijn oma in’t groot op het cinemascherm te zien is en ik parket uitkies waarbij ze ook ter sprake komt – ‘deze parket doet me te veel aan oma denken’ – ‘leeft ze nog?’, vraagt de verkoper – ‘zoiets, ja’, zeg ik. Hoe ironisch is het trouwens niet; ik droomde er vroeger altijd van, van films en actrices en Amerika en ’t grote scherm. En nu heeft mijn oma mij ingehaald terwijl ze het zelf niet eens meer beseft. Ik maak posters voor congressen en voor meetings en krijg mails dat ik mondelinge presentaties mag geven ook. We kiezen samen verf en kunnen niet kiezen tussen Nepal of Monaco maar gaan uiteindelijk toch voor de Nepal soft en pure en touch, en niet alleen omdat we daar binnen een maand zitten, op de hoogste bergen ter wereld. Kan ik wel meteen vergewissen of de kleuren wel degelijk juist zijn.

Ik leef aan 300 per uur en langzaam maar zeker begin ik het te voelen. Moeheid.

We gaan naar de cinema – vaak zelfs – en eten popcorn – ook vaak dus. We kiezen lampen en vakmannen en zetels en stoelen en krukjes. Binnenkort wonen we om de hoek van het restaurant waar we allebei zo zo zo graag naar toe gaan. Dat is niet zo goed voor onze portefeuille, zeggen we tegen de baas. Wel voor onze omzet, lacht hij. Ook al kennen we de kaart er vanbuiten, het is er zo goed eten dat we het niet kunnen laten. En omdat we nog geen borden en maar één vork hebben mogen we het nog zonder ons schuldig te voelen.

We rijden van hier naar daar en van hot naar her. We praten over verzekeringen, over rekeningen en over welk dekbed we later willen hebben. We gaan eten in sterrenrestaurants – had ik dat al verteld? Lekker, lekker dat dat was. We gaan van Gent naar Leuven naar Antwerpen en ik val telkens in slaap in de auto. Mijn lieve lief zet de muziek dan altijd wat zachter. Ik probeer wanhopig mijn ogen open te houden, maar het lukt niet en ik knikkebol telkens weer. Hij lacht wat en zegt zacht dat ik gerust een dutje mag doen.

We hebben nog niks in ons huis buiten twee design soeptassen die we van mijn lieve schoonouders gekregen hebben. We leggen ons op de houten vloer in de living, in elkaars armen, en dromen over hoe het zal zijn. Daar komt de zetel, zo en zo, en daar onze inbouwspotjes, en daar de eettafel en tot ginder wordt het blauw geverfd en daar komen onze stoelen en daar onze krukjes en zullen we onze tv daar of daar zetten?

Ik denk dat we hier ongelofelijk gelukkig gaan worden, zegt hij.

En ik denk net hetzelfde.

8 reacties

  1. Ik heb de film een paar maanden geleden al gezien, voor m’n werk. ‘k Vond hem geslaagd. Traag, maar dat past bij het onderwerp. En dat mag ook wel eens, in deze jachtige wereld. Wie is jouw oma dan? Of zeg je dat liever niet?

    Veel succes met de inrichting van het huis!


  2. Schattigerds! Ik hoop het alleszins voor jullie!


  3. @ liza: Mijn oma is niet één van de hoofdrolspeelsters hoor, maar ze komt af en toe in beeld tijdens het feest op de gezinsdag. Het is de dame met het felle rode vest aan.


  4. Inderdaad ironisch dat je oma je ingehaald heeft. Daar word ik een beetje stil van.

    Je leven raast misschien wel voorbij maar je vindt toch tijd om prachtige stukjes neer te pennen.

    Ah, Nepal of Monaco…TestAankoop raadt de Levis Colores Del Mundo af omdat het als enigste verf die ze getest hebben van een heel serie , een heel week giftige dampen afgeeft. Damn, ‘k heb dat vroeger ook een paar keer gebruikt, schoon kleuren!


  5. goddoeme toch, zo’n tof lief, (een beroemde oma), een nieuw huis, en dan nog op reis naar Nepal ook? awel ja, gij leeft echt tegen 300 int uur


  6. Enjoy these nice moments in life!


  7. Ik benijd jullie, een knus huizeke gaat dat worden, denk ik zo bij mezelf.
    Al die energie, plezant hé, nieuwe dingen kopen, kleuren kiezen, eigen spullen, samen kiezen, een prachtige reis in het vooruitzicht. JA, hm…

    Ik droom weg bij je vertelsels en beschrijvingen, ik geniet telkens weer van je verhalen.

    Have fun met elkaar en de nieuwe ervaringen…


  8. […] (en met nr 11 zijn we druk bezig. Het wordt schoon zulle, heel erg schoon). Terwijl mijn oma steeds minder mijn oma wordt en langzaam maar zeker van de wereld geraakt groeit er leven in mijn […]



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: