h1

Over badkamergesprekken.

28 maart 2011

Na een etentje met de ganse familie bleef ik voor het eerst sinds lang nog eens thuis slapen. Ik lag net in bed toen ik mama met een klein stemmetje ‘kom eens even als je wilt’ hoorde zeggen in de badkamer. Ik sprong recht en liep ongerust de badkamer binnen alwaar mama aangekleed in het midden van de kamer stond. ‘Wat is er?’, vraag ik. Ze zegt niks. ‘Wat is er?’ vraag ik nogmaals, nu mijn wenkbrauwen in de lucht stekend. ‘Zie je niks?’, vraagt ze. ‘Wat moet ik zien? … Goh, hm. Uw haar ligt wat anders, maar voor de rest, geen idee.’ Ze blijft mij aankijken. ‘Sja uw haar ziet er wat….Wat??’ zeg ik, erg verbaasd. Ze knikt.

‘Ik heb een pruik gekocht’,

en een traan rolt over haar wang.

Ik sus haar, zeg haar dat ik het zelfs niet gezien had. Ze zegt dat ze haar hadden aangeraden het nu al te kopen, nu ze nog haar eigen haar heeft, zodat ze iets kon nemen dat er het meeste op lijkt. Ze gelooft mij niet als ik zeg dat je het bijna niet kan zien. We roepen mijn zus erbij.

Die is vooral heel erg boos dat ze uit haar warme bed moet komen. ‘Wat?’ vraagt ze, eenmaal ze bij mama en mij staat. ‘Ja wat?’, vraag ik haar schaapachtig, terwijl mama ons aankijkt. ‘Ja, wat?!’ zegt ze nogmaals. ‘Niks’, zeg ik. ‘Ge moest mij nog een nachtzoen geven’, zegt mama. ‘Oh, ok’, zegt de zus en ze geeft mama een zoen.

‘Geloof je nu dat niemand ziet dat je een pruik draagt’, vraag ik aan mama.

Grote ogen.

‘Wat??’

 

(en ik heb daarna voor het eerst in mijn hele leven heel eventjes korte pikzwarte haren gehad, dat was dan wel weer best wel grappig)

4 reacties

  1. Omstandigheden die niemand wil meemaken, maar ge blijft er toch mooie en hartverwarmende momenten uithalen. Schoon om te lezen, echt.


  2. een emotioneel moment, ‘k krijg er een krop van in de keel. ‘k hoop dat je mama met zelfvertrouwen en trots haar pruik zal kunnen dragen.

    Bij mijn vriendin kan je haar pruik ook niet van haar vroeger haar onderscheiden. Ongelooflijk hoe goed die tegenwoordig gemaakt worden.


  3. Gij zijt toch een van de weinige blogs waar ik soms een traantje moet wegpinken. Blijven schrijven Lime!


  4. Amai seg. Zo sjiek dat je mama de moed heeft gehad om die helemaal alleen te gaan halen.
    Ik heb het tripje samen met mijn mama gemaakt en dat was behoorlijk confronterend daar in die winkel…
    Eerlijk gezegd vind ik het pijnlijk om die dingen te herbeleven op je blog, maar ik duim zo hard mee!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: