h1

Over eenzaamheid en thesissen schrijven

23 januari 2012

Sinds 1 januari ziet mijn leven er best wel anders uit. Mijn contract bij de spin-off van mijn promotor liep af waardoor ik niet langer officieel aan zijn labo verbonden ben. Onofficeel uiteraard wel – totdat mijn thesis af is.

Ik zit nu ganse dagen thuis te schrijven. Helemaal bovenaan op het tweede verdiep van ons huisje hebben we een kamertje ingericht als bureau, met een bureautje, een boekenkast, mijn macbook (die overigens steeds vaker rochelt en reutelt, ik hoop dat hij het nog enkele maanden uithoudt), en vooral heel veel papieren en artikels en verbeteringen in stapeltjes op de grond. Het ziet er best wel chaotisch uit – maar dat komt doordat het in mijn hoofd momenteel ook nog één grote warboel is.

Ik hoop dat ik er geraak.

Ondertussen is het best wel eenzaam hier. Dit is niets voor mij, ganse dagen alleen thuis op een kamertje zitten schrijven. Mijn vinger dirigeert de mighty mouse veel te vaak naar Facebook en gmail, op zoek naar een beetje menselijk contact. Maar ik ben hier oh zo alleen, mijnheer. Elke avond wanneer mijn lief, vaak best wel laat, thuiskomt van zijn werk, sta ik te springen om wat te babbelen, een knuffel hier en daar, wat menselijke warmte. Te vaak alleen zijn is niets voor mij, ik heb geleerd dat ik een mensmens ben.

6 reacties

  1. Haaa, dat ken ik! Ik zit ook in die fase. Gelukkig heb ik een superlieve collega die bij mij thuis komt werken. Zo zitten wij hier nu gezellig met z’n 2 aan tafel, met een dekentje op ons schoot en een taske koffie naast onze MacBooks, te bellen naar de doctoral schools om in deze laatste eindsprint ook nog dat diploma in orde te krijgen. Maar daar heb jij niet zoveel aan ;-) dus zal ik jou een mailtje sturen om je wat uit de eenzaamheid te verlossen.


  2. Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Ik word al ongedurig van een dagje thuiswerken. Maar nog even doorbijten. ’t Zijn de laatste loodjes.


  3. Op tijd backups nemen hee…


  4. Na een operatie heb ik ook een maand thuis gewerkt….Ik was dolgelukkig gelijk een klein kind toen ik weer naar kantoor kon rijden. Af en toe thuiswerken is zalig, maar altijd thuiswerken is toch wel lastig.


  5. Aah, ik ken het ook. Ik vind het idee van Femke goed: mensen zoeken om samen hard te werken. Of zet u ergens in de bib, er zijn blokkende studentjes genoeg om u gezelschap te houden voor de moment.
    En onthoud dat je een mensmens bent voor uw volgende job, ik zou u niet graag zien wegkwijmen alleen in een labo.


  6. Nog even volhouden LIme, je bent er bijna. En er is niets mis met wat georganiseerd pauze nemen en chatten, of een plek opzoeken waar je tussen de mensen kan zitten werken, of … Maar fier zijn we allemaal: je bent dat doctoraat aan ’t afronden! Schitterend!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: