h1

Een jaar later

23 mei 2012

Vorig jaar hing er rond deze tijd van het jaar enkel een hele grote donkere zwarte wolk boven mijn hoofd. Bliksemschichten, regenbuien, donder, alles er op en eraan. Veel regen, veel water, veel tranen. Nu zie ik een blauwe lucht; een zonnetje met een briesje wind. De lucht die je ziet op dagen dat je enkel in het park wilt liggen met een boek en een glas ijskoude icetea. Af en toe komt die donderwolk nog wel opzetten en regent het weer even, maar ik moet er door. Ik droog tenminste al weer sneller op. 

Precies een jaar geleden schreef ik

“Over precies een jaar kom ik hier nog eens kijken en lees ik dit alles en ga ik denken, wat ben ik blij dat dié periode gedaan is.”

 We zijn nu een jaar later.

 De tijd vliegt, en toch ook weer niet.

 + Ik heb ondertussen een andere job, die dag en nacht verschillend is met vroeger. Ik ben graag op mijn werk. Zondagmiddag word er niet meer stiekem gehuild omdat de onvermijdelijke maandag er zat aan te komen. Elke ochtend met lood in de schoenen op de trein stappen om naar mijn werk te vertrekken om daar dag na dag na dag met teleurstellingen geconfronteerd te worden. ’s Avond thuis verder werken maar weten dat het vaak toch voor niets is. Het was een nachtmerrie.

+ Mijn mama ziet er goed uit. Haar haren groeien terug en ook al voelden ze in het begin een beetje grappig en leek het wel wat op negerkeshaar, ze ziet er best wel cool uit met haar korte kopje. Ze is dan wel nog niet terug aan het werk, maar ze is afgelopen week wel even mee gaan tennissen met ons en ze wilt zelfs op dieet omdat ze de laatste paar maanden weer is bijgekomen. Ze kookt en leest boeken en wandelt en fiets ki lo me ters. Ik ben blij voor haar.

+ Papa heeft de 10 mijl van Antwerpen meegelopen. Vroeger was hij altijd veel en veel sneller dan mij maar nu mag hij niet meer te snel lopen van mama en de dokter en alzo hebben we voor de eerste keer in onze loopcarrière een wedstrijd volledig samen gelopen. Toen we samen over de streep kwamen gaf hij mij een high five en het was fijn te weten dat hij weer helemaal terug de oude is. Terwijl mama naast ons altijd ongerust staat te wezen en te zeggen dat hij zich rustig moet houden maken we stiekem plannen over andere loopwedstrijden en droomt hij weer over een halve marathon.

+ Over dromen gesproken, deze zondag zal nr 27 geschrapt worden.

+ Over nachtmerries gesproken en voordat u er zelf achter vraagt: dat doctoraat, nee, dat is er nog niet. Het is een te lang verhaal om hier uit de doeken te doen en sommigen onder u hebben het al wel (meerdere keren) van mijzelve gehoord; maar het komt erop neer dat ik zwaar teleurgesteld ben in de begeleiding de ik (niet?) kreeg. Ik krijg ondertussen van verschillende kanten emails waarin gezegd wordt dat ze ‘snappen dat ik in een lastige situatie zit en dat ze er alles aan doen om mij hier zo snel mogelijk uit te helpen’; maar in de praktijk wordt er weinig aan gedaan.

Jammer genoeg voor mijn mijn promotor heeft hij hier te maken met iemand die blijft bijten, en niet loslaat, en niet opgeeft. Too bad for him.

(al lijkt het me soms gemakkelijker om gewoon foert te zeggen en alles te laten zoals het is om verder te genieten, te genieten van dit mooie leven dat blijkbaar daar buiten bestaat)

One comment

  1. Ik ben blij dat je weer blauwe lucht ziet



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: