h1

Over wat ik wil hebben en doen in 2013

5 januari 2013

Als ik er 903 kan lopen, moet 1000 km ook lukken. Dacht ik. We gaan ervoor! Dus dit jaar wil ik op 31 december 1000 km gelopen hebben, waaronder de 10 miles van Antwerpen en de 20km van Brussel. Verder heb ik vandaag in de solden niet alleen twee nieuwe Tshirtjes en eindelijk! bruin! botten! gekocht maar ook twee vliegtuigticketten. Heerlijk om het jaar te starten met de wetenschap dat er weer een pracht van een reis in het verschiet ligt. Ik wil daarom in 2013 een onvergetelijke reis naar Indonesië maken. Iets dichter bij huis zou ik heel graag in 2013 nog eens een saunabezoek maken in Pure, Lier. Echt waar mensen, ik ben er twee jaar geleden geweest en ook al kost het u een hand (of tenminste een pink), je waant er je in de hemel. Verder zou ik graag in 2013 investeren in een digitale spiegelreflex. Al zit deze beslissing mogelijks nog in een bevliegingsfase wegens twee vriendinnen die er onlangs een kochten en ik die kwijl op hun foto’s. Naast alle decadent verre reizen en dure saunabezoeken en dure aankopen (oh my, ik ben echt een werkmens geworden die geld wilt opdoen) zou ik ook graag 6 boeken lezen. Belachelijk weinig, maar wel dubbel zoveel als ik er vorig jaar blijkbaar las. Een vergeten puntje van 2012 dat dit jaar wel degelijk in orde gebracht moet worden: onze kelder piekfijn in orde brengen. Denk nu: vuil, roet, overbodige mazouttank, afbrokkelende muren. Wat ik wil: het tegenovergestelde. Mijn broer zocht een plaats om gyproc muren te leren zetten. Hij is welkom. Ik wil ook heel graag uitblinken in mijn job. Ik werk er graag en ik ben ambitieus. Laat die kansen maar komen! Tenslotte een heel belangrijk iets op mijn lijst: in 2013 wil ik afscheid nemen van mijn doctoraat. Ofwel op de traditionele manier – verdedigen – ofwel met een rituele verbranding van alles wat er ook maar enigzins mee te maken heeft. Op 31 december 2013 wil ik niet meer met mijn doctoraat in mijn hoofd zitten. Dit wordt een moeilijke.

U zou kunnen zeggen, heeee, je vergeet gelukkig zijn! Maar dat is geen goed voornemen hè mensen, dat is een levenswijze.

3 reacties

  1. Haaai,

    Bewonderingswaardig!

    Echt waar… Je overtreft me op de volgende puntjes:

    – Je gaat veel verder op reis gaan dan ik
    – Je gaat 500 km verder lopen dan ik
    – Je gaat één boek meer lezen dan ik (inclusief boek over geluk :-) )

    Dit gezegd zijnde, ken je dan ook mijn goede voornemens voor dit jaar. Het doctoraatsprobleem, dat is idd een probleem, heb er ook zo ééntje waar ik al jaren mee rondloop, ik geraak er maar niet vanaf, misschien moet 2013 dan ook maar een jaar worden dat die knoop wordt doorgehakt, eens over peinzen!

    Pure in Lier, lonkt, lonkt iedere keer als ik met de kindjes naar de speeltuin ernaast ga. Iedere keer denk ik, misschien, héél misschien moet ik toch maar es een stap binnenzetten om een afspraak te maken, maar het komt er maar niet van.
    Een andere aan te raden sauna is zensation in Heist. Ik garandeer je, als je daar gaat, wil je nooit meer buiten! :-)

    Have a great 2013


  2. Mooie voornemens! Ik ben natuurlijk al instant jaloers op je reis naar Indonesië! Ik wil juist zeggen dat een digitale reflexcamera overrated is. Ik heb 3 jaar gespaard voor ik eentje kon kopen (student zijn is zwaar) en nu dat ik hem heb gebruik ik die veel minder dan ik gedacht had. Doordat dat zo groot en zwaar is neem ik die enkel mee naar feestjes bij mensen thuis. De compactcameratjes van tegenwoordig zijn heel goed en passen tenminste in je handtas. Maar als het is om artistieke foto’s te trekken of voor foto’s te trekken in slechte lichtomstandigheden, dan steekt een DSLR er toch bovenuit, dus dan zou ik zeggen: doen!


  3. Dit jaar begint voor ons met een verjaardag. het zoontje van vrienden van ons is jarig en we gaan er graag naar toe. Het jongetje wordt twee jaar oud. Een geweldig ventje. Het voelt vreemd, een nieuw jaar. We laten veel achter in 2012, maar nemen ook heel veel mee naar 2013. Het dubbele gevoel dat ons al een hele poos plaagt is ook hier van de partij. Ook op deze verjaardag komt Marnix ter sprake. Het heeft heel veel mensen in het hart geraakt. We praten graag over Marnix. Vooral over de leuke dingen die we met hem beleefd hebben. We merken aan Olav dat hij raakvlak heeft met de jarige. Hij gedraagt zich zoals hij zich met Marnix gedroeg. Lief. Voor we weggingen wilde Olav graag met Victor op schoot zitten. “Ik vind Victor de leukste” “Waarom” “Hij is kaal en dat vind ik zo lief. Dat vond ik bij Marnix ook zo leuk staan. En het voelt lekker zacht” We hebben allemaal onze eigen favoriete herrinneringen aan Marnix. Bij Olav komt er steeds meer naar boven. Hij mist hem en kan dat ook beter onder woorden brengen. We zijn trots op Olav. Het was absoluut abnormaal om een broertje met kanker te hebben en het werd nog abnormaler toen zijn broertje ook overleed. Maar Olav is zo flexibel, kinderen zijn zo flexibel, dat ze toch met de situatie om kunnen gaan. En eigenlijk zijn wij dat als volwassenen ook. Ik heb altijd gezegd dat ik het niet aan zou kunnen als er iets met een van de kinderen zou gebeuren. En kijk nu; het is zwaar en heel erg moeilijk, maar ik functioneer nog. Voor de kinderen.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: