h1

Voor eventjes, of langer misschien.

26 mei 2014

Ik heb getwijfeld. Best wel lang.

Er staan zelfs nog een paar stukjes klaar die ik graag met jullie had gedeeld.

 

En toch.

 

Pauze. Voor eventjes, of langer misschien. Of altijd?

5 reacties

  1. Ik ben van de mening dat je een blog moet doen voor jezelf, omdat je graag schrijft en deelt, dus ik respecteer je beslissing, maar weet dat ik het heeeel spijtig ga vinden dat ik hier geen nieuwe verhalen meer zal vinden! Ik had nog zo graag gelezen van je reizen, de 123 lijst die upgedate wordt en algemeen gewoon je mooie schrijfseltjes over de dagdagelijkse dingen.
    Dus in plaats van je te smeken om te blijven doorgaan wil ik je bedanken voor alle leuke tijden die je me al gegeven hebt!


  2. Bizar. Al een hele tijd ben ik hier niet meer geweest. En eigenlijk ben ik hier slechts een paar jaar geleden voor het eerst beland. Heel toevallig, omdat ik twijfelde of ik misschien reisbegeleider wilde worden, bij Kriskras, of Joker misschien. Toen begon ik hier en daar wat te lezen, en meer en meer, met grote happen, om deze blog dan weer helemaal te vergeten tot ik hem weer in mijn favorieten tegenkwam tussen tientallen andere dingen die ‘de moeite waard zijn om ooit weer eens te bekijken’. En vandaag beland ik hier dan plots weer terug.

    Ik ken je dus helemaal niet, maar het had best gekund, denk ik. Hoe meer ik las, hoe meer ik versteld ging staan over allerlei dingen die ik herkende. Op sommige momenten werd het zelfs een beetje te veel: reisbegeleider ben ik toch maar niet geworden, maar op mijn groepseis met Joker heb ik wel mijn lief leren kennen. Lang in Leuven gestudeerd en gewoond, dan naar Antwerpen, weer naar Leuven. Veel stressen en ook veel willen genieten. Beetje lopen tussendoor en ook reisplannen maken. Dromen van een doctoraat (in een compleet andere richting weliswaar), een van de zelfdzame plekjes te pakken krijgen en toch nee zeggen. Huilbuien op zondagavond over het werk. Grote dromen hebben en maar met kleine stapjes vooruitgaan, en weten dat het uiteindelijk allemaal wel in orde komt, maar kan iemand dat alsjeblief eens beloven en op een papiertje onder de deur schuiven?

    Maar goed, wat ik dus eigenlijk wou zeggen: het was fijn je af en toe te lezen. Niet alle websites belanden zomaar in mijn favorieten. Er zat veel ‘echts’ in, soms leuk, soms verdrietig, en de laatste tijd ook met de nodige weglatingen omdat het internet wel heel groot is. Ik hoop alvast dat je verderschrijft, in je hoofd, op papier of op computer, maar vooral aan je toekomst. En wees gerust, saai ben je pas als het in hoofd ook saai is geworden ;)


  3. Neeeeeeeeeeeeee! Niet stoppen, ik lees je blogjes zo graag!


  4. Dag Lime. Ik ben een absolute computeranalfabeet, ben niet te vinden op Facebook of iets anders, volg sinds ik weg ben uit Kopenhagen geen blogs meer. Behalve de jouwe dan, af en toe eens piepen of ik ver achtersta met lezen of helemaal niet. Ik denk dat ik oooooooooit op jouw site terechtkwam door een gedicht te zoeken… En sindsdien geniet/genoot ik van je manier van schrijven, van je zorgvuldige pen in een wereld waarin er zo vaak nonchalant met woorden en dingen en mensen omgegaan wordt. Was ik blij dat je durfde schrijven over het leven met zijn eb en vloed, Niet alleen maar ‘zie eens hoe interessant ik ben’, maar een mens van vlees en bloed en emoties en angsten en twijfels en dromen en dagelijkse beslommeringen. Dit jaar kreeg mijn moeder borstkanker en dacht ik ook aan jou en je moeder. Hoe zou het gaan daar? En hoe zou het gaan met dat post-PHD-tijdperk? Is het nog steeds tof? Is het rustig of wild in je leven, of een beetje van beiden? Het zou gek zijn om daar niets meer over te horen. Om maar te zeggen: je wordt gemist, ook op dat grote anonieme en toch zo verbonden wereldwijde web… Als ik je niet meer lees, dan toch maar heel simpel zeggen: het ga je goed. Ann


  5. Ik deel de mening van de anderen hier. Het is niet aan ons om te zeggen wat jij moet doen. Jij hebt de blog voor jezelf gestart, en jij moet weten wanneer je er de stekker uit trekt. Maar, weet wel, dat je mensen geraakt hebt. Dat er mensen meeleefden met je ups en downs en dat mensen je op je reizen (fysiek of mentaal (phd)) vergezelden. Ik vond je blog echt goed, want het ging over het leven, over goed en kwaad, over lief en leed, over niets en alles. Doe wat je wil, maar je mag enkele pluimen op je hoed steken dat deze blog mensen meenam in een rijk leven.
    En dat is jouw verdienste.
    Succes in je verdere leven.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: