Archive for the ‘wereld wijde web’ Category

h1

Ze stond daar zo alleen, mijnheer.

11 maart 2009

Een avond vol leuke gadgets, lekker eten, gezellige babbels en mooie mensen (myle, Kleintje, Anamcara, lama, vuur, boskabout, greet, ntone, Kathleen, Kimmi, Joke, Vincent). Niet met iedereen even lang gebabbeld maar het smaakte naar (nog) meer. Een dikke pluim voor Clo. En voor boskabout, de grote stoere jongen bij wie ik me altijd veilig voel (en die bij twee vrouwelijke blogsters bleef slapen – menig man zou jaloers zijn). Opstaan met het zonnetje, zien dat je bloemetjes die je een week geleden gekocht hebt in bloei staan, groen licht op weg naar je werk, weten dat je vanavond niet minder nutteloos zou kunnen zijn. Wat heeft een mens meer nodig om vrolijk te zijn?

  

(Oh ja, we hebben iets/iemand gestolen op de girl geek dinner gisterenavond. Aangezien we zowat als laatsten naar buiten zijn gegaan en zij daar nog helemaal alleen stond te wezen, hebben we besloten haar een plekje te geven in ons bloghuis in Leuven. Indien iemand haar mist, laat het weten. We, dat zijn Kathleen en ik. Medeplichtigen zijn Ntone en boskabout.)

Advertenties
h1

Girl Geek Dinner – wat vooraf ging.

15 mei 2008

Samen met een andere blogster zat ik op de trein, op weg naar de Brussels Girl Geek Dinner, in, jawel, Brussel. We babbelen en leuteren er op los. We zijn nog maar goed en wel vertrokken als er een stem doorheen de coupé klinkt. ‘Wegens een brand in Brussel-Noord zal deze trein stoppen in Schaarbeek en vervolgens verder rijden naar Knokke. Reizigers met als bestemming Brussel-Noord, Brussel-Centraal en Brussel-Zuid zullen verder kunnen reizen vanuit Schaarbeek.  Tegenslag, maar ach ja, er zijn ergere dingen in het leven. En je babbelt verder. Luid, zo blijkt, als in Schaarbeek een man op ons af stapt met de woorden ‘Ik hoorde jullie er net over praten op de trein, moeten jullie ook naar de Brussels Girl Geek Dinner?’

‘Ja’, zeg ik.

En daar had ik moeten zwijgen, maar uiteraard probeerde ik weer grappig te zijn. Probeerde.

‘Maar ik ga voor het Girl gedeelte. Ik ben geen Geek. Ik ga voor het eten, niet voor die presentaties. Saaie bedoening. Oh ja, ik ben Lime, wat is uw naam juist en wat is jouw blog?’

‘Ik ben Koen en ik ben één van de sprekers.’

En toen wist ik even niet meer wat zeggen.

h1

Over vanallesennogwat

2 maart 2008

Aaaaargh! Te veel meemaken, te veel doen, te veel zien, horen, voelen, te veel leuke dingen beleven, te veel om over te schrijven. Te veel leuke dingen beleven? Nee, niet mogelijk. Dat deze stroomversnelling maar mag blijven duren!

Vrijdagavond naar Stel-je-even-voor-jongen (ik moet hem toch eens een andere naam geven – suggesties?), Chinees halen en lekker gezellig picknickend op bed opeten. Vervolgens samen naar de lunatics en neveneffecten trekken in het aangename gezelschap van onder andere yab en ons een paar uur laten meeslepen door een bende compleet geflipte maar o zo aaibare jongemannen. Gelachen dat we hebben! In een verwoede poging onze eerdere blogdrink bij het spel te betrekken riep ik ‘badeendje’ als suggestie toen de MC van dienst (de immer heerlijke Geert De Wael) een voorwerp nodig had. Jammer dat hij gezegd had dat het een voorwerp met een ‘p’ moest zijn. Een ‘blond moment hebben’, heet zoiets. Ach, ik was content toen het in een ander spelletje alsnog gebruikt werd.

Vervolgens via het – te drukke en te luide – Villa Ernesto terug naar Stel-je-even-voor-jongen om aldaar – of nee, laat maar.

Zaterdagochtend snelsnel douchen, klaarmaken en richting station trekken alwaar ik met zwartharige Lucie en roste Kathleen had afgesproken (vermeldde daar iemand K3?) om richting Bwards te trekken. De treinrit heen verliep rustig – in tegenstelling tot de treinrit terug toen Kathleen plots een aanval van adhd bleek te hebben.

Eenmaal in Antwerpen bleek dat we nog wel even tijd hadden om in de Media Markt binnen te springen alwaar Kathleen zicht vergaapte aan de printers, Lucie aan de fototoestellen en ik me aan de TV’s. Daarna bleek dat we nog wel even tijd hadden om de Urban Outfitters een blitsbezoek te brengen alwaar Katheen een belachelijk duur kleedje paste en we ons verbaasden over de gigantisch hoge prijzen in die winkel. Vervolgens bleek dat we nog wel even tijd hadden om snelsnel een broodje te gaan halen in de beste broodjeszaak van’t stad (en ja ’t stad is Antwerpen en nee ik duld geen tegenspraak) en dat op te eten terwijl we at last richting Bwards trokken. En toen bleek dat we eigenlijk helemaal niet even tijd hadden gehad om al die leuke dingen te doen want we kwamen te laat aan op de Bwards. Die zelf eigenlijk ook wel een uur te laat begonnen dus had niemand door dat we te laat waren, alhoewel sommigen zich misschien wel afvroegen waarom er daar drie giechelende, verwaaide meisjes stonden met mayonaise om hun mond.

De bwards zelf vielen wat tegen, de organisatie kon beter, maar, en dat is het belangrijkste, we hebben ons geamuseerd. Mensen teruggezien die je eigenlijk nog maar een week kent maar je toch al hartelijk begroeten waardoor ik me heel even stiekem een èchte blogster voelde. En en en en en en! Ik heb zowaar Imke Dielen ontmoet die eerst – begrijpelijk – niet begreep waarom ik haar wenkte maar toen ze ‘Lime’ hoorde verscheen er toch een grote glimlach op haar gezicht wat me deugd deed. En en en en en en! Ik heb vuur ontmoet en dat is een sympathieke dame en ze had een superschoon kleedje aan wat ik haar dan ook vertelde en ze had ook een mooie kleur lippenstift op maar dat leek me raar om te zeggen aan iemand die je nog maar 10 minuten kent dus dat heb ik haar niet verteld.

Op weg terug naar huis besloot Kathleen een wafel met warme chocolade saus te eten. Geen. Goed. Idee. Maar lachen, dat wel. Ze kan er maar beter een kleintje van maken.Mijn weekend was fantastisch en het is nog maar zondag, 10.44. Hoe heerlijk is dat!Er liggen hier ondertussen nog twee stokjes op mij te wachten ook. Die komen er aan. Ooit.

h1

Over badeendjes en witloof.

23 februari 2008

img_6280.jpg

Kwart voor één ’s nachts. Een hoopje mensen die elkaar voordien nog nooit gezien hebben zitten aan tafel, iedereen met in de ene hand een pint en in de andere een felgekleurd badeendje. Tussen hen in een grote doos vol met witloof. Dat kan maar één ding betekenen: dat het geslaagd was.

De wie, wat, waar, hoe en wanneer van de witloof was initieel niet echt duidelijk, maar hilarisch was het wel. Zeker als je de overschot meeneemt naar de 7 oaks achteraf om aldaar een vrijgezellenavond na te bootsen en 4 jenevers te krijgen voor 3 witloofstronken.

Een zeer, zeer geslaagde avond vond ik het. Ik heb niet met iedereen kunnen babbelen met wie ik wou babbelen, jammer, maar reden genoeg om het nog eens over te doen! De eendjes waren schattig, talrijf en succesvol. Zo ook de bloggers. Nieuwe mensen leren kennen, eindelijk gezichten kunnen plakken op blogs die je al jaren of maanden leest. En zelf ook compleet uit de anonimiteit verdwijnen. Blijkbaar dacht iedereen dat ik lang haar had. Het spijt me dat ik jullie teleurgesteld heb ;)

En nu we elkaar toch kennen: tot volgende week op de Bwards?

h1

Het is zo ver…

21 augustus 2007

Verwijder al die http://lime.skynetblogs.be’s uit jullie lijsten, zelfs https://limeblogt.wordpress.com mag je laten vallen.

Met enige trots kan ik jullie vertellen dat www.limeblogt.be een feit is!

h1

Over verhuizen en volwassen worden

19 augustus 2007

Kom binnen en doe je schoenen uit. Laat me je hand nemen en je voorzichtig doorheen deze gloednieuwe blog leiden. Vrees niet, ik ben nog steeds dezelfde. L-I-M-E, inderdaad. De .be domeinnaam is nog niet helemaal klaar, maar de blog zelf al wel, en waarom zouden we langer wachten met een eerste berichtje?

Rechts zie je “pagina’s” staan. Daar vind je wat meer uitleg over mezelf. Als je regelmatig kwam lezen op mijn skynetblog zal je het meeste al wel weten. Bij contact kan je me – de logica zelve – contacteren. Als je terug op de header ° klikt kom je weer op de pagina terecht waar mijn postjes staan.

Ik hoop dat alle lezertjes mee verhuizen, en het niet al te vervelend vinden dat ze voorlopig even https://limeblogt.wordpress.com moeten intypen vooraleer ze mijn schrijfsels onder ogen krijgen. Ook voor mij is het even wennen. Maar samen maken we er weer een gezellig plekje van, nietwaar? En om duidelijk te zijn: een nieuwe start is het niet, we gaan gewoon verder! Maar dan op een ander plekje.

Vertel me vooral wat je vindt van deze nieuwe plek. Ik ben razend benieuwd naar wat jullie denken. Persoonlijk vind ik hem er ietwat ‘volwassener’ en ‘opgeruimder’ uitzien, net wat ik wou bereiken.

° Ik ben zelf enorm trots op de header. Met wat hulp van mozal is hij precies geworden zoals ik hem wou. Dankjewel daarvoor, mozal!